BREAKING NEWS
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΥΣΤΗΡΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΥΣΤΗΡΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

«Χορευτική πανώλη»! Όταν εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους επειδή χόρευαν ασταμάτητα για μέρες



oν Ιούλιο του 1518, στο Στρασβούργο, κατά τη διάρκεια ενός καυτού καλοκαιριού η Frau Troffea άρχισε να χορεύει ασταμάτητα και σε κάθε πιθανό συνδυασμό, σε ένα δρομάκι της πόλης.

Ο εκστατικός χορός της κράτησε πάνω από 6 μέρες. Μέσα σε μία εβδομάδα άλλοι 35 άνθρωποι την ακολούθησαν σέρνοντας ένα παρανοϊκό, ασταμάτητο, γαϊτανάκι χορού, ενώ μέσα σε ένα μήνα ο αριθμός αυτός έφτασε στους 400.


Αιτία του κακού ο μύκητας που συναντάται στο LSD

Η πιθανότερη εξήγηση της χορευτικής παλώλης είναι η μαζική δηλητηρίαση των κατοίκων από κάποιο μύκητα με ψυχότροπο δράση που αναπτύχθηκε στο σιτάρι και καταναλώθηκε μαζικά μέσω του ψωμιού- τον ίδιο μύκητα που συναντάται στο LSD και προκαλεί παραισθήσεις και σπασμούς.

Σύμφωνα με τον ιστορικό John Waller – ο οποίος εδώ και χρόνια μελετά το μυστήριο της Χορευτικής Πανώλης του 1518 – και συγγραφέα όχι ενός, αλλά δύο βιβλίων σχετικών με το ζήτημα, όταν μιλάμε για χορό δεν εννοούμε κάτι σαν επιληπτική κρίση ή κρίση σπασμών από τους ανθρώπους που πάσχισαν, αλλά για πραγματικό χορό, με φιγούρες και όλα τα χαρακτηριστικά ενός γλεντιού!
Μέσα σε ένα μήνα, η επιδημία της χορευτικής πανώλης προσέβαλε περίπου 400 ανθρώπους

Αρκετοί εξ’ αυτών άρχισαν να χάνουν τη ζωή τους από καρδιακές προσβολές, εξάντληση, αφυδάτωση. Οι αρχές της πόλης θορυβήθηκαν, αλλά οι γιατροί της εποχής απέδωσαν τη χορευτική φρενίτιδα στο υπερβολικά θερμό αίμα που είχε συγκεντρωθεί στον εγκέφαλό τους και προέκριναν μία και μοναδική λύση- να συνεχίσουν να χορεύουν μέχρι η ασθένεια να εγκαταλείψει το σώμα τους.



Πολλοί έχασαν τη ζωή τους χορεύοντας μέχρι τελικής πτώσεωςΟι άρχοντες διέταξαν την κατασκευή μιας ξύλινης σκηνής που θα λειτουργούσε σαν πίστα για τους χορευτές, ενώ προσέλαβαν μουσικούς που με φλάουτα και τύμπανα έδιναν το ρυθμό στον τρελό χορό των χωρικών.Οι στρατιώτες μετέφεραν τους νοσούντες στην περιοχή SaverneΛέγεται ότι αρχικά, απαγορεύτηκε διά νόμου κάθε είδος χορού και μουσικής, ενώ αργότερα, στρατιώτες μετέφεραν τους χωρικούς σε έναν ναό κρυμμένο σε μια σπηλιά στην περιοχή Saverne, έβαλαν τα ματωμένα πόδια τους σε κόκκινα παπούτσια και τους έβαλαν να προσευχηθούν. Έτσι, η επιδημία τελείωσε. Η πιθανότερη εξήγηση της νόσου, είναι η μαζική δηλητηρίαση των κατοίκων από κάποιο μύκητα με ψυχότροπο δράση που αναπτύχθηκε στο σιτάρι και καταναλώθηκε μαζικά μέσω του ψωμιού.
Η επιδημία εμφανίστηκε ως θρησκευτική τιμωρία ή μαζική 
δηλητηρίαση;Πολλές εξηγήσεις έχουν τις ρίζες τους στη θρησκεία, 
υποστηρίζοντας ότι η φρενίτιδα του χορού ήταν η τιμωρία του 
τοπικού Αγίου Βίτου στους πιστούς για τις αμαρτίες τους αλλά 
και ότι οι χορευτές ήταν μέλη κάποιας σέκτας.
Μια πιο μελετημένη εξήγηση αφορά στην ψυχολογία και το 
φαινόμενο της μαζικής ψυχογενούς πάθησης, γνωστό και 
ως μαζική υστερία. Όπως λέγεται, πολλοί παράγοντες θα 
μπορούσαν να έχουν συμβάλει σε αυτό, με κυριότερο τις δύσκολες 
συνθήκες ζωής με τη φτώχεια, την ανασφάλεια και τις πανδημίες 
και τις κοινωνικο-θρησκευτικές αναταραχές.

(enimerotiko – φωτο:pexels)



Όταν την βρήκαν Παγωμένη στους -30ºC είχε μόλις 8 παλμούς το λεπτό. Αυτό που Έγινε Μετά Σόκαρε την παγκόσμια Ιατρική Κοινότητα



 

Ήταν μετά από μία παγοθύελλα όταν ο Wally Nelson βρήκε μία 19χρονη γυναίκα που αναγνωρίστηκε ως Jean Hilliard να είναι παγωμένη μέχρι θανάτου έξω από το σπίτι του. Ο Nelson έβγαινε έξω όταν είδε το ανθρώπινο σώμα καλυμμένο με πάγο.





Η γυναίκα ήταν παγωμένη μέχρι θανάτου αλλά κάπως επέστρεψε στην ζωή ως εκ θαύματος. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πώς είχε συμβεί, αλλά η ιστορία είναι αληθινή.

Η Jean Hilliard γυρνούσε με το αμάξι της προς το σπίτι της στο Lengby της Μινεσότα αφού είχε επισκεφτεί έναν φίλο. Ήταν 20 Δεκεμβρίου 1980 και χιόνιζε πολύ εκείνη την μέρα. Ενώ οδηγούσε, έχασε τον έλεγχο εξαιτίας του πάγου και έπεσε σε μία τάφρο. Ευτυχώς δεν τραυματίστηκε από την πτώση.



Η Hilliard ήξερε πως θα πάγωνε εάν έμενε εκεί. Έτσι, βγήκε από το αμάξι και προσπάθησε να φτάσει στο σπίτι ενός γνωστού της που ήταν αρκετά κοντά. Περπάτησε 2 μίλια παρά τους -30 βαθμού Κελσίου.Η Hilliard ήξερε πως θα πάγωνε εάν έμενε εκεί. Έτσι, βγήκε από το αμάξι και προσπάθησε να φτάσει στο σπίτι ενός γνωστού της που ήταν αρκετά κοντά. Περπάτησε 2 μίλια παρά τους -30 βαθμού Κελσίου.



Έμεινε εκεί για έξι ώρες σε μία κατάσταση λιποθυμίας καθώς το σώμα της μετατρεπόταν σε γλυπτό. Όταν ο Wally Nelson βγήκε από την πόρτα του στις 7 το πρωί, είδε την Hilliard παγωμένη και πίστεψε πως είχε πεθάνει αφού το πρόσωπό της έμοιαζε με φάντασμα.









Την έβαλε στο αμάξι του και την μετέφερε αμέσως στο νοσοκομείο. Οι γιατροί όμως δεν είχαν ιδέα πώς να την σώσουν. Το σώμα της δεν αντιδρούσε στις προσπάθειές τους.

Σύμφωνα με τους γιατρούς, η Hilliard ανέπνεε πολύ αργά και είχε μόλις 8 παλμούς το λεπτό. Δεν μπορούσαν ούτε να τοποθετήσουν το θερμόμετρο για να της πάρουν θερμοκρασία. Δεν κουνιόντουσαν οι αρθρώσεις της και το δέρμα της ήταν αδύνατο να τρυπηθεί από βελόνα.




Τα μάτια της δεν ανταποκρίνονταν στο φως και φαινόταν πως δεν είχε καμιά ελπίδα. Έβαλαν απλά ζεστές κομπρέσες γύρω από το σώμα της για να ανεβάσουν την θερμοκρασία. Λίγες ώρες μετά άρχισε να ζεσταίνεται, να κάνει θορύβους και ζήτησε νερό. Είχε επιστρέψει στην ζωή!

Προς το βράδυ άρχισαν να ξεπαγώνουν τα χέρια και τα πόδια της. Την τρίτη μέρα μπορούσε να κουνήσει και τα πόδια της. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να πιστέψουν τι είχε συμβεί. Είχε γλυτώσει χωρίς να χρειαστεί να την αρκωτηριάσουν. Ήταν η πρώτη φορά που είχαν δει κάτι τέτοιο. Δείτε το απίστευτο βίντεο: 


Κένυα: Η Γη άνοιξε στα δύο (Βίντεο)

Κένυα: Η Γη άνοιξε στα δύο (Βίντεο)


Η Γη φαίνεται πως άνοιξε στα δύο στην Κένυα.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η Σομαλία, ένα κομμάτι της Αιθιοπίας, της Κένυας και της Ταζνανίας θα αποκολληθούν από την Αφρική και θα δημιουργηθεί μια νέας Ήπειρος. Τι συμβαίνει άραγε;

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί!






Ο μυστήριος αριθμός 7

ΒΙΝΤΕΟ: Ο μυστήριος αριθμός 7


Ο αριθμός 7


θεωρείται ιερός και συμβολικός και κλείνει μέσα του μια δύναμη μυστηριακή.







Το μυστήριο με τα «πετρωμένα» πτώματα που κοιτούσαν τον ουρανό - ΒΙΝΤΕΟ

Το μυστήριο με τα «πετρωμένα» πτώματα που κοιτούσαν τον ουρανό - ΒΙΝΤΕΟ


«Όλο το πλήρωμα μαζί με τον καπετάνιο είναι νεκροί. Πεθαίνω».



Τ
α τελευταία λόγια που ακούστηκαν από το ολλανδικό φορτηγό πλοίο Ourang Medan....
Ήταν Φλεβάρης του 1948, όταν από τον ασύρματο του ολλανδικού φορτηγού πλοίου «SS Ourang Medan» ακούστηκε το παρακάτω μήνυμα: «Όλο το πλήρωμα μαζί με τον καπετάνιο είναι νεκροί στη γέφυρα του πλοίου. Πεθαίνω». Μόλις είχε ξεκινήσει η πιο τρομακτική -όπως την έχουν αποκαλέσει- ιστορία στα χρονικά των θαλάσσιων εμπορικών μετακινήσεων, η οποία κινείται στα όρια του μύθου και δεν έχει απαντηθεί εάν όλα τα στοιχεία είναι αληθινά.
Η προσπάθεια των λιμενικών που κατέφτασαν λίγη ώρα αργότερα για να λάβουν κάποια απάντηση από το πλήρωμα ή τον καπετάνιο έπεσε στο κενό. Τότε, ένα μέλος της διασωστικής ομάδας ανέβηκε στο πλοίο και αντίκρισε ένα φρικιαστικό θέαμα. Η γέφυρα ήταν γεμάτη πτώματα.
Τα πτώματα έμοιαζαν «πετρωμένα», με τα στόματα και τα μάτια ανοιχτά να κοιτάζουν προς τον ουρανό. Κανένα ίχνος τραυματισμού. Κανένα ίχνος πάλης. Ούτε μια σταγόνα αίματος σε κανένα σημείο του πλοίου. Αυτό που παρατήρησαν ήταν ότι από το αμπάρι ερχόταν έντονο κρύο, ενώ η εξωτερική θερμοκρασία ξεπερνούσε τους 40 βαθμούς Κελσίου. Το ενδεχόμενο μηχανικής βλάβης απορρίφθηκε αφού εξετάστηκαν όλα προσεκτικά. Την επόμενη στιγμή ανακάλυψαν ότι το πλοίο μετέφερε δυο παράνομα φορτία νιτρογλυκερίνης και κυανιούχου κάλιου.
Σύμφωνα με τους ειδικούς είναι ένα μείγμα ουσιών που μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνο όταν έρθει σε επαφή με το θαλασσινό νερό. Όμως ακόμα και αυτή η εξήγηση δεν ήταν αρκετή για τον θάνατο αυτών των ανθρώπων. Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι το πλοίο είχε εμπλακεί σε λαθρεμπόριο χημικών ουσιών ή ακόμη και μεταφορά χημικών όπλων. Ήταν συνεπώς ένα «παράνομο» πλοίο που δεν φαινόταν πουθενά.
Καμία εξήγηση όλα αυτά τα χρόνια δεν στάθηκε ικανή να αιτιολογήσει το μυστήριο των πετρωμένων πτωμάτων του Ourang-Medan. Η μυστηριώδης υπόθεση ερευνήθηκε από την ακτοφυλακή το 1952, αλλά δεν προέκυψε κάποια πληροφορία για την ύπαρξη του πλοίου «φάντασμα». Όσοι αναζήτησαν στοιχεία στα ασφαλιστικά αρχεία Lloyd’s Shipping Register δεν βρήκαν καταγραφές.
Οι μόνοι που υποστηρίζουν ότι το είδαν είναι τα πληρώματα των δύο αμερικανικών φορτηγών πλοίων City of Baltimore και Silver Star, ενώ έπλεαν στα στενά της Μαλάκα κοντά στην Ινδονησία.
Η υπόθεση μπορεί να μην αποκαλυφθεί ποτέ και να αποδειχθεί ότι υπήρξε ένας ακόμα σύγχρονος μύθος ανθρώπων που έλκονται από το παράδοξο και το φανταστικό.
Παρακολουθείστε το ντοκιμαντέρ που προσπαθεί να εξηγήσει το μυστήριο του Ourang-Medan:








Παραφυσικά βίντεο και φωτογραφίες που τρομάζουν

Παραφυσικά βίντεο και φωτογραφίες που τρομάζουν


ΒΙΝΤΕΟ:










Ανεξήγητα φαινόμενα στους ουρανούς (ΒΙΝΤΕΟ)

Ανεξήγητα φαινόμενα στους ουρανούς (ΒΙΝΤΕΟ)


Περίεργες λάμψεις, υπόκωφοι ήχοι, ακόμη και...UFO έχουν αναφέρει κατά καιρούς πολλούς μάρτυρες τέτοιων φαινομένων.

Ωστόσο που βρίσκεται η αλήθεια;








Για 25 χρόνια έσκαβε αυτό το τούνελ, δείτε τι έφτιαξε μέσα!

Για 25 χρόνια έσκαβε αυτό το τούνελ, δείτε τι έφτιαξε μέσα!

Δείτε το βίντεο:







Μυστήριες υποθέσεις αεροπορικών δυστυχημάτων (ΒΙΝΤΕΟ)

Μυστήριες υποθέσεις αεροπορικών δυστυχημάτων (ΒΙΝΤΕΟ)

Για τις οποίες κανείς δεν έδωσε μία επίσημη πλην πειστική απάντηση:








ΒΙΝΤΕΟ: Γεγονότα που συνδέθηκαν άρρηκτα με το τέλος του κόσμου

ΒΙΝΤΕΟ: Γεγονότα που συνδέθηκαν άρρηκτα με το τέλος του κόσμου


Προκαλώντας ακόμη και πανικό στους ανθρώπους για το...επερχόμενο τέλος:









Μεταφυσικά φαινόμενα στην οικία της Ελληνίδας Τζίνας Μπαχάουερ

Μεταφυσικά φαινόμενα στην οικία της Ελληνίδας Τζίνας Μπαχάουερ

Η Τζίνα Μπαχάουερ ήταν Ελληνίδα κλασική πιανίστρια διεθνούς φήμης.

Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου το 1913 στην Αθήνα από πατέρα Αυστριακό και μητέρα Ιταλίδα. Έδωσε το πρώτο τη ρεσιτάλ σε ηλικία 8 ετών. Οι πρώτες της μουσικές σπουδές έγιναν στην Αθήνα όπου και έλαβε τις πρώτες της τιμητικές διακρίσεις.
Το 1929 και σε ηλικία 16 ετών αναχώρησε για το Παρίσι για την ολοκλήρωση των σπουδών της. Το πρώτο της κοντσέρτο με ορχήστρα έγινε το 1932 σε ηλικία 19 ετών.
Ολοκληρώνοντας εκεί έναν κύκλο σπουδών, ταξίδεψε στο Λονδίνο ως μαθητευόμενη του Σεργκέι Ραχμάνινοφ. Από το 1935 και εξής η Μπαχάουερ τράβηξε τον δικό της δρόμο στη μουσική.
Από το 1930 ήταν μόνιμη κάτοικος Αιγύπτου με τον πρώτο της σύζυγο, επιχειρηματία Ιωάννη Χριστοδούλου.
Μετά τον αιφνίδιο θάνατό του το 1950, δεύτερος σύζυγος της έγινε ο βρετανός διευθυντής ορχήστρας Άλεκ Σέρμαν. Παιδιά δεν απέκτησε.
Έδωσε εκατοντάδες κοντσέρτα - ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται και 630 για τα συμμαχικά στρατεύματα στη Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το σπίτι της, στο Χαλάνδρι ήταν η βάση της, η εστία της όταν βρισκόταν στην Ελλάδα, ήταν πάντα ανοιχτό στους νέους.
Σήμερα, το σπίτι είναι σε πολύ κακή κατάσταση, παρότι η ίδια το είχε κληροδοτήσει στο Ωδείον Αθηνών και ήθελε να είναι πάντα ένα κέντρο για τη μουσική εκπαίδευση.
Η σπασμένη μπαλκονόπορτα είναι η μόνη δίοδος στο εσωτερικό καθώς όλο το υπόλοιπο σπίτι είναι σφραγισμένο.
Ο αστικός μύθος θέλει μία σκοτεινή γυναικεία φιγούρα να εμφανίζεται και να ακούγονται μελωδίες από πιάνο στην οικία Μπαχάουερ.





Φαντάσματα που πιάστηκαν στην κάμερα

Φαντάσματα που πιάστηκαν στην κάμερα

Δείτε το βίντεο:






Αυτή είναι η ιστορία του πιο στοιχειωμένου πλοίου στον κόσμο (ΒΙΝΤΕΟ)

Αυτή είναι η ιστορία του πιο στοιχειωμένου πλοίου στον κόσμο (ΒΙΝΤΕΟ)

Και του πιο θανατηφόρου:







Ο μυστήριος ταξιδιώτης από την ανύπαρκτη χώρα του Taured

Ο μυστήριος ταξιδιώτης από την ανύπαρκτη χώρα του Taured

Εκείνο το καλοκαίρι, το Τόκιο έβραζε,

αρκετά περισσότερο απ’ ότι συνήθως. Βέβαια στο αεροδρόμιο, ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Μέχρι που εμφανίστηκε ο επιβάτης μιας πτήσης που έφτασε από την Ευρώπη. Ο επιβάτης ήταν λευκός, καλοντυμένος και γύρω στα 40. Όταν έφτασε στον έλεγχο, είπε στους Ιάπωνες πως ήταν εκεί για δουλειά και πως ήταν το πρώτο ταξίδι που έκανε, ενώ θα ακολουθούσαν άλλα 2. Η βασική του γλώσσα ήταν τα Γαλλικά, αλλά μιλούσε Ιαπωνικά και αρκετές ακόμα γλώσσες. Στο πορτοφόλι του υπήρχαν διάφορα ευρωπαϊκά νομίσματα, που επιβεβαίωναν τα συχνά ταξίδια του για δουλειές.
Το μυστήριο όμως ξεκίνησε λίγο αργότερα. Οι Ιάπωνες τον ρώτησαν από ποια χώρα κατάγεται και εκείνος με περισσή ψυχραιμία, τους απάντησε πως είναι από την χώρα Taured, μια μικρή χώρα μεταξύ της Γαλλίας και της Ισπανίας. Οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου του είπαν πως τέτοια χώρα δεν υπάρχει αλλά εκείνο, πάντα ψύχραιμος, τους έδειξε το διαβατήριό του, το οποίο είχε εκδοθεί από την ανύπαρκτη χώρα το Taured και είχε μέχρι και σφραγίδες από τα προηγούμενα ταξίδια του.
Οι Ιάπωνες σκέφτηκαν να ελέγξουν τις πληροφορίες που τους έδωσε. Κάλεσαν στο τηλέφωνο την εταιρεία με την οποία είχε ραντεβού στο Τόκιο, αλλά κανένας δεν τον ήξερε. Πήραν επίσης και το ξενοδοχείο που υποτίθεται πως είχε κλείσει δωμάτιο, αλλά και εκεί δεν τον είχαν ξανακούσει.
Όμως ο μουσάτος τύπος από το Taured παρέμεινε ψύχραιμος και επέμενε στην αρχική του θέση. Οι Ιάπωνες του έδειξαν ένα χάρτη της Ευρώπης. Του επισήμαναν πως ανάμεσα από την Γαλλία και την Ισπανία βρίσκεται η Ανδόρα και τον ρώτησαν αν αυτή εννοούσε και την ονόμαζε αλλιώς. Ο άντρας όμως φανερά ενοχλημένος και νευριασμένος, τους είπε πως η Ανδόρα δεν υπήρχε και ότι εκεί ακριβώς βρίσκεται το Τaured, για πάνω από 1.000 χρόνια.
Ο άντρας έδειχνε σοκαρισμένος, γιατί κανείς δεν τον πίστευε και γιατί νόμιζε πως έχασε την πατρίδα του. Οι τελωνειακοί συνέλαβαν και τον οδήγησαν σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο αεροδρόμιο. Και εκεί που όλοι νόμιζαν πως η ιστορία θα τελειώσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την επόμενη μέρα το μυστήριο έγινε ακόμα χειρότερο.
Ο μοναδικός πολίτης του Taured εξαφανίστηκε από το δωμάτιό του, αν και η πόρτα του φρουρούνταν όλο το βράδυ! Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα χαρτιά του, είχαν εξαφανιστεί από το δωμάτιο ασφαλείας του αεροδρομίου. Μάταια η αστυνομία και οι άνθρωποι του αεροδρομίου έψαχναν τον μυστηριώδη άντρα. Ήταν σαν να μην συνέβη ποτέ η ιστορία.
Δεν υπήρξε ποτέ επίσημο έγγραφο που να επιβεβαιώνει την ιστορία. Αλλά τι θέλετε να έγραφαν οι αρχές; Ότι ένας άντρας από μια ανύπαρκτη χώρα, τους ξέφυγε κάτω από την μύτη τους; Η ιστορία έχει αναφερθεί σε αρκετά βιβλία, που αναφέρουν παράξενα περιστατικά.
Που είναι το Taured; Μήπως ο άνθρωπος αυτός έκανε πλάκα στους Ιάπωνες; Μήπως αποδεικνύει ότι υπάρχουν παράλληλες διαστάσεις; Ή μήπως αυτή η ιστορία οφείλεται στον ζεστό καιρό του Τόκιο, που έβραζε τον Ιούλιο του 1954; Το αίνιγμα του ανθρώπου από το Taured, ίσως να μην λυθεί ποτέ...
Από madata



11 εκδοχές παραμυθιών που σοκάρουν

11 εκδοχές παραμυθιών που σοκάρουν

Παρακολουθήστε το βίντεο:








Η Χαμένη Πόλη του Z

Η Χαμένη Πόλη του Z


Το 1925, ο Βρετανός αντισυνταγματάρχης του πυροβολικού,

αρχαιολόγος και εξερευνητής της Νοτίου Αμερικής, Πέρσιβαλ Χάρισον Φόσετ ή Πέρσι Φόσετ, ξεκίνησε για την ζούγκλα του Αμαζονίου για να βρει την χαμένη, μυστηριώδη πόλη που αποκαλούσε Z και κανείς δεν έμαθε ποτέ ξανά νέα του.
Αν υπήρχε κάποιος που θα μπορούσε να επιβιώσει σ' αυτήν την εξαντλητική περιπέτεια, αυτός ήταν ο Φόσετ. Είχε υπηρετήσει στον βρετανικό στρατό στη Σρι Λάνκα, διείσδυσε ως κατάσκοπος το Μαρόκο και πολέμησε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε επισκεφτεί τον Αμαζόνιο κάμποσες φορές, χαρτογραφώντας την περιοχή και είχε επαφή με τους εχθρικούς ιθαγενείς. Ήταν φίλος του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και το Ο Χαμένος Κόσμος (The Lost World) βασίστηκε στις περιπέτειές του.
Οι επαφή του με τους ντόπιους και η έρευνά του στην ιστορία των πολιτισμών του Αμαζονίου, τον έκαναν να πιστέψει ότι υπήρχαν ακόμα πόλεις που είχαν τεκμηριωθεί από τους κατακτητές και έπρεπε να ανακαλυφθούν. Έχει κάνει ήδη δύο ταξίδια που όμως απέτυχαν από νωρίς.
Δεν ήταν όμως άτομο που δέχονταν εύκολα την ήττα. Έτσι, οργάνωσε μια τρίτη αποστολή. Ο ίδιος απέρριψε την προσφορά βοήθειας από τον συνάδελφο του και Βρετανό τυχοδιώκτη Τόμας Έντουαρντ Λόρενς, γνωστό ως τον Λόρενς της Αραβίας. Αντ' αυτού, πήρε μαζί του τον 21χρονο γιο του, Τζακ, και τον καλύτερο φίλο του Τζακ, τον Ράλεϊ Ρίμελ (Raleigh Rimell).
Η Χαμένη Πόλη του Z και η μυστηριώδης εξαφάνιση του αντισυνταγματάρχη Πέρσι Φόσετ 
Η έβδομη και τελευταία εξερευνητική αποστολή του Πέρσι Φόσετ και της ομάδας του
Ο Φόσετ πίστευε ότι η Χαμένη Πόλη Ζ βρισκόταν στις πυκνές ζούγκλες του Μάτο Γκρόσου (Mato Grosso) στην Βραζιλία. Οι τρεις τους άφησαν το Νιου Τζέρσεϊ, τον Ιανουάριο του 1925 και, τον Απρίλιο, ήταν, μαζί με δύο οδηγούς, στην ζούγκλα. Στις 29 Μαΐου, έφτασαν στο σημείο που ο Φόσετ είχε στρατοπεδεύσει και παλαιότερα σε μια προηγούμενη αποστολή. Έστειλαν τους οδηγούς πίσω, με ένα γράμμα και μια προειδοποίηση ότι κανείς δε θα μάθει ξανά νέα τους μέχρι να βγουν από την ζούγκλα του Αμαζονίου.
Από το 1928, περισσότεροι από 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο της εξαφάνισης του Φόσετ και των νεαρών συντρόφων του. Κανείς δεν μπόρεσε να βρει κάποια σοβαρή ένδειξη για το τι τους συνέβη. Το 2004 όμως, φέρεται να ήρθαν στο φως νέες πληροφορίες από την εξέταση ιδιωτικών εγγράφων του Φόσετ που βοήθησαν στο να δημιουργηθεί μια παράξενη θεωρία για τη μοίρα του: ο σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του θεάτρου Misha Williams υποστήριξε ότι έχει βρει αποδείξεις ότι ο Φόσετ δεν είχε προγραμματίσει ποτέ την επιστροφή του από τον Αμαζόνιο. Αντ' αυτού, είχε την πρόθεση να δημιουργήσει τη δική του μυστική κοινότητα. Ασυνήθιστη θεωρία σίγουρα... Ο Williams είπε ότι ο Φόσετ μίλησε για ένα "μεγάλο σχέδιο", στο οποίο θα δημιουργούσε τη δική του κοινότητα επικεντρωμένη γύρω από τη λατρεία του γιου του και των μυστικιστικών ιδεών της Θεοσοφίας.
Στα χαρτιά του Φόσετ αναφέρεται επίσης η επίδραση ενός μυστηριώδους θηλυκού πνεύματος-οδηγού, που δελέασε τους άνδρες στην καρδιά της ζούγκλας. Μήπως ο ο Φόσετ εξαφανίστηκε επίτηδες; Ή μήπως κάτι τρομερό συνέβη στους τυχοδιώκτες που έψαξαν για την θρυλικό Χαμένη Πόλη του Ζ;
Ένας αρχαιολογικός χώρος, γνωστός ως Kuhikugu που ανακαλύφθηκε από τον ανθρωπολόγο Michael Heckenberger, ίσως βρισκόταν κοντά στην περιοχή που εξαφανίστηκε ο Φόσετ και ο θρύλος αυτού του ανεξερεύνητου πολιτισμού ίσως να ενέπνευσε την επίσκεψη του Φόσετ στην περιοχή.
Το 1951, ο Orlando Villas-Bôas, ακτιβιστής για τους αυτόχθονες λαούς, υποτίθεται ότι έλαβε τα πραγματικά υπόλοιπα σκελετικά οστά του Φόσετ και τα είχε αναλύσει επιστημονικά. Η ανάλυση φέρεται να επιβεβαίωσε ότι τα οστά ήταν του Φόσετ, αλλά ο υιός του Μπράιαν Φόσετ, αρνήθηκε να το αποδεχτεί. Ο Villas-Bôas ισχυρίστηκε ότι ο Μπράιαν περισσότερο ενδιαφερόταν στο να κερδίσει χρήματα από βιβλία σχετικά με την εξαφάνιση του πατέρα του. Αργότερα, η επιστημονική ανάλυση επιβεβαίωσε ότι τα οστά δεν ήταν του Φόσετ. Από το 1965, τα οστά φέρεται να αναπαύονται στο Σάο Πάολο, σε ένα κουτί στο διαμέρισμα ενός εκ των αδελφών Villas-Bôas.
Στη δεκαετία του 1960, ο Δανός εξερευνητής Arne Falk-Rønne ταξίδεψε στο Μάτο Γκρόσου. Το 1991 σε ένα βιβλίο του, έγραψε ότι έμαθε για την μοίρα του Φόσετ από τον Orlando Villas-Boas, που είχε ακούσει από κάποιον από τους δολοφόνους του Φόσετ. Προφανώς, ο Φόσετ και οι σύντροφοί του, είχαν ένα ατύχημα στο ποτάμι και έχασαν τμήμα των δώρων που μετέφεραν για τις Ινδιάνικες φυλές.
Η φυλή Kalapalo που συνάντησαν αποφάσισε να τους σκοτώσει. Τα πτώματα των Τζακ Φόσετ και Ράλεϊ Ρίμελ τα πέταξαν στο ποτάμι. Ο Φόσετ, ο οποίος εθεωρείτο ηλικιωμένος και συνεπώς, διακεκριμένος, έλαβε σωστή ταφή. Ο Falk-Rønne επισκέφθηκε την φυλή Kalapalo και ανέφερε ότι ένα από τα μέλη της φυλής επιβεβαίωσε την ιστορία του Villas-Bôas για το πώς και το γιατί ο Φόσετ είχε σκοτωθεί.
Το 1998, ο Άγγλος εξερευνητής Μπένεντικτ Άλεν (Benedict Allen) ξεκίνησε για να βρει τους Ινδιάνους Kalapalo. Ο Vajuvi, ένας πρεσβύτερος των Kalapalo, ισχυρίστηκε κατά τη διάρκεια μιας μαγνητοσκοπημένης συνέντευξης του BBC με τον Άλεν, ότι τα οστά που βρέθηκαν από τον Villas-Bôas 45 περίπου χρόνια πριν, δεν ήταν του Φόσετ. Ο Vajuvi αρνήθηκε επίσης ότι η φυλή του, είχε οποιαδήποτε ανάμειξη με την εξαφάνισή του Φόσετ. Καμία αδιαμφισβήτητη μαρτυρία δεν υποστηρίζει την όποια δήλωση.
Όταν ο συγγραφέας David Grann επισκέφθηκε την φυλή Kalapalo το 2005, έμαθε ότι ο Φόσετ εμφανίζεται στην προφορική τους παράδοση. Ο εξερευνητής προφανώς έμεινε με τη φυλή και πίστευε ότι μάλλον σκοτώθηκε από τους "άγριους Ινδιάνους".
Τον Οκτώβριο του 2016, η ταινία Η Χαμένη Πόλη του Z (The Lost City of Z) του Ντέιβιντ Γκραν, αγοράστηκε από την εταιρία παραγωγής του Μπραντ Πιτ και την Paramount Pictures. Ο Τζέιμς Γκρέι σκηνοθετεί την ταινία, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Charlie Hunnam, στο ρόλο του Φόσετ.




Τι είναι η "υπνική παράλυση" ή αλλιώς Μόρα; (ΒΙΝΤΕΟ)

Τι είναι η "υπνική παράλυση" ή αλλιώς Μόρα; (ΒΙΝΤΕΟ)

Στους περισσότερους ανθρώπους έχει συμβεί, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους.







Φάντασμα στην κουζίνα της; - ΒΙΝΤΕΟ

Φάντασμα στην κουζίνα της; - ΒΙΝΤΕΟ

Η γυναίκα που κατέγραψε το βίντεο,

δεν πήγε σε κάποιο μεσαιωνικό κάστρο να κυνηγήσει φαντάσματα, αλλά τα φαντάσματα ήρθαν στην κουζίνα της.
Στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία υπάρχουν επιχειρήσεις, συνήθως παμπ, που διαφημίζουν ότι είναι «στοιχειωμένες», έχουν μεγάλη ζήτηση οι στοιχειωμένες κούκλες και εκπομπές ασχολούνται με το κυνήγι φαντασμάτων.
Στην αρχή όπως φαίνεται από το υλικό, κουνιέται το φωτιστικό χωρίς όπως αναφέρει να υπάρχει κάποιο ανοιχτό παράθυρο για να μπαίνει αέρας, στη συνέχεια το φάντασμα αρχίζει να μετακινεί πράγματα, ανοίγει ένα ντουλάπι και σπρώχνει προς το μέρος της γυναίκας ένα κουβά.
Αλήθεια ή μοντάζ;






Τα "κρυφά μηνύματα" του πιο διάσημου χαρτονομίσματος στον κόσμο

Το δολάριο. 








Το φάντασμα της σκάλας που φωτογραφήθηκε κατά λάθος

Το φάντασμα της σκάλας που φωτογραφήθηκε κατά λάθος

Την Κυριακή 19 του Ιουνίου 1966

ένα ζευγάρι συνταξιούχων από τον Καναδά τράβηξε μια… περίεργη φωτογραφία, όταν πήγαν διακοπές στην Αγγλία και επισκέφθηκαν το Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Γκρήνουιτς.
Φτάνοντας στο τμήμα Queen’s House του μουσείου, ο αιδεσιμότατος Ρεβ Χάρντυ μαγεύτηκε από τη κομψή σπειροειδή σκάλα – γνωστή ως η «Tulip Staircase» και τράβηξε μερικές φωτογραφίες. Όταν τις εμφάνισε, μια αέρινη γυναικεία μορφή στη λαβή της σκάλας του έκοψε την ανάσα.
Η φωτογραφία αυτή θεωρείται μια από τις πιο ευκρινείς απεικονίσεις φαντασμάτων, ενώ δεν αποτελεί το μοναδικό στοιχείο που αποδεικνύει ότι το συγκεκριμένο τμήμα του μουσείου είναι στοιχειωμένο. 

Η ιστορία της φωτογραφίας
Γύρω στις 17:00 το απόγευμα ο Ρεβ Χάρντυ τραβούσε φωτογραφίες από το εσωτερικό του κτιρίου και αφού εμφάνισε τα φιλμ παρατήρησε μια αέρινη μορφή να ακουμπά στο κιγκλίδωμα της σκάλας.
Η γυναίκα του που ήταν μαζί του, είπε πως εκείνη την στιγμή που τραβήχτηκε η φωτογραφία στεκόταν δίπλα του και δεν υπήρχε τίποτα στην σκάλα. Επίσης, το ζευγάρι επεσήμανε ότι στη σκάλα δεν μπορούσε να ανέβει κανείς, καθώς είχε ένα σχοινί στην αρχή της και μια ταμπέλα που έγραφε «Απαγορεύεται η είσοδος». Τα αρνητικά της φωτογραφίας στάλθηκαν για εξέταση σε ειδικούς της Kodak αλλά δεν βρέθηκε καμία ένδειξη αλλοίωσης ή επεξεργασίας από ανθρώπινο χέρι.
Όπως ανέφεραν, ο Χάρντυ χρησιμοποίησε μια κάμερα χειρός την οποία στήριξε σε κάποιο περβάζι και εκτιμήθηκε ότι η λήψη δεν κράτησε πάνω από ένα δευτερόλεπτο. Το 1967 ο Χάρντι επέστρεψε στο παλάτι και προσπάθησε να αναδημιουργήσει την φωτογραφία με τη βοήθεια του φωτογράφου Μπράιαν Τρέμαν.
Η «Λέσχη Φαντασμάτων»
Η φωτογραφία πυροδότησε το ενδιαφέρον της «Λέσχης Φαντασμάτων», οι οποίοι είχαν πεισθεί ότι «η φωτογραφία αυτή είναι γνήσια και ως εκ τούτου, θα τους ενδιέφερε να ερευνήσουν περαιτέρω την περιοχή της σκάλας».
 Επτά μέλη της «Λέσχης Φαντασμάτων» πέρασαν τη νύχτα του Σαββάτου 24 Ιουνίου του 1967 στο μουσείο. Σκοπός τους ήταν να δουν το φάντασμα, να το μαγνητοσκοπήσουν ή να το ηχογραφήσουν για να έχουν κάποια πειστικά στοιχεία.

Όλοι φόρεσαν παπούτσια με μαλακή σόλα για να μην κάνουν θόρυβο, συγχρόνισαν τα ρολόγια τους και έφεραν μαζί τους ένα φακό, ένα σημειωματάριο και ένα μολύβι, για να είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή. Όπως είπαν, έπρεπε να καταγράψουν τα πάντα, «… Κάθε μυρωδιά , οσμή ή άρωμα … κάθε θόρυβο,… κάθε αίσθηση παρουσίας, ή κάποιο άγγιγμα… ή κάτι ασυνήθιστο – σημειώνοντας δίπλα το χρόνο».
Ένας από τους συμμετέχοντες έγραφε στις παρατηρήσεις του: «22.54 Χτυπά κουδούνι 23.12 Φωτεινή πέτρα 23.15 Μυρωδιά του υγρού υγρής πέτρας στην σκάλα 23.22½ Ένα χτύπημα κουδουνιού….» Στη συνέχεια, όπως αναφέρεται σε δημοσιευμένα άρθρα, η γραφή έγινε δυσανάγνωστη και απότομα σταμάτησαν οι παρατηρήσεις. Ωστόσο, οι παρατηρήσεις αυτές θεωρήθηκαν ανεπαρκείς και το μυστήριο της σκάλας παρέμεινε άλυτο.
Οι μαρτυρίες
Ωστόσο, παράξενες και ανεξήγητες σκιώδεις φιγούρες και βήματα έχουν δει και έχουν ακούσει και άλλοι επισκέπτες του μουσείου, καθώς και το προσωπικό. Επίσης λέγεται ότι κάποιοι είχαν δει μια χλωμή γυναίκα που σκούπιζε το αίμα από το κάτω μέρος της σκάλας.
Εικάζεται ότι ήταν το αίμα μιας υπηρέτριας που πριν από 300 χρόνια κάποιος την έσπρωξε από το ψηλότερο σκαλί και πέθανε. Επίσης, έχει ειπωθεί ότι κάποιοι τουρίστες έχουν τσιμπηθεί από αόρατα δάχτυλα, ότι έχουν ακούσει πόρτες να ανοιγοκλείνουν και παιδικές φωνές να τραγουδούν.
Η πιο πρόσφατη μαρτυρία έγινε τον Μάιο του 2002 από τον Τόνυ Άντερσον, που εργαζόταν ως βοηθός στην γκαλερί του μουσείου ο οποίος συγκεκριμένα είπε: «Εγώ και δύο συνάδελφοί του μιλούσαμε, όταν κάτι τράβηξε την προσοχή μου.
Μια πόρτα έκλεισε και είδα μια γυναίκα, ντυμένη με ένα λευκό-γκρι χρώμα, ντεμοντέ, κάτι σαν φόρεμα κρινολίνο. Αρχικά νόμιζα ότι ήταν η κοπέλα που κάνει τις διαλέξεις τα Σαββατοκύριακα, αλλά μόλις την είδα να περνάει μέσα από τον τοίχο, σοκαρίστηκα.
Δεν πίστευα στα μάτια μου. Ανατρίχιασα και ένιωσα ένα κρύο ρεύμα να με διαπερνά. Πήγαμε προς το δωμάτιο της βασίλισσας και κάτι διήλθε μέσα στο δωμάτιο και πέρασε από τον τοίχο. Την ίδια στιγμή οι συνάδελφοι μου αισθάνθηκαν ένα κρύο ρεύμα»....