Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
" Κύριος Κ"- STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ
Πίσω από κέθ ελπίδα παραμονεύει το ίδο άγχος
Όλες οι μεταρυθμίσεις φέρνουν μια πιο στυγνή απολυταρχία
Πιο αποτελεσματική από την προηγούμενη...»
Franz Kafka
Ο Κύριος Κ συλλαμβάνεται ένα χάραμα μέσα στο ζωτικό του Χώρο
Χωρίς να του ανακοινωθεί ποτέ μία βάσιμη και σαφή κατηγορία
Βασανίζεται για ένα «έγκλημα» που αγνοεί ότι διέπραξε…
Ο Κύριος Κ είναι ο «Άλλος»
Όχι με την έννοια του μετανάστη
Αλλά ως «απόπειρα & απειλή εναντίον της διαιώνισης του Κράτους»
Το οποίο δύναται να τον αντιμετωπίζει ως «απόλυτο κίνδυνο»
Τον 21ο αιώνα Μεγάλες Εταιρείες αποσπούν το «απόκρυφο» καθιστώντας τον «διαφανή»
ανθρωπάκο βορά στον μετασχηματισμό του.
Στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα η Nano-Τεχνολογία, η γενετική μηχανική, η ρομποτική, η
Τεχνητή Νοημοσύνη χαλκεύουν την ανθρώπινη φύση καταλύοντας την εναλλαγή
συναισθημάτων.
Ο ανθρωπάκος αιχμαλωτίζεται στην πληθώρα πληροφοριών, που γεννοβολά η
«Διαφάνεια»
Παύει να αποτελεί πια μία «ανθρώπινη όψη»
Έχει ήδη μετατραπεί σ’ ένα face με εμπορευματικά χαρακτηριστικά
«Εξαντλημένος στην εκθεσιακή του αξία»
Μεταλλαγμένος ο ίδιος σε pass-word = κωδικός πρόσβασης
Το ίδιο το DNA του ψηφιοποιείται ως mot de passe
Και σηματοδοτεί την αποδοχή ή την απόρριψη
Τη διέλευση ή τον αποκλεισμό…
Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Ο Κύριος Κ είναι διασκευασμένη θεατρική παράσταση
Βασισμένη σε δέκα κείμενα του Franz Kafka και συγκεκριμένα στα:
Ο Πύργος
Η Δίκη
Η Αμερική
Στη Σωφρονιστική Αποικία
Καλλιτέχνης της Πείνας
Ο Φύλακας του Τάφου
Μπροστά στο Νόμο
Ανακοίνωση σε μια Ακαδημία
Η Κρίση
Αφορισμοί
Το κείμενο εισαγωγής και το trailer της παράστασης είναι δημοσιευμένα εδώ:
https://www.exoria.granaziradio.com/kurios-k/
Η παράσταση λειτουργεί με ελεύθερη συνεισφορά
Συντελεστές:
Διανομή:
Κύριος Κ: Βασιληάς Νίκος
Kafka: Στάμος Κωνσταντίνος
Ψυχίατρος: Καραδήμος Νίκος
Ερευνητής: Στάθης Γιαννέλος
Αξιωματικός: Λορέντζος Μάρκος
Στρατιώτης: Παπαγεωργίου Νίκη
* * *
Κείμενο - Διασκευή: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Κείμενο Εισαγωγής: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Σκηνοθεσία - Κινησιολογία: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Επιμέλεια κινήσεων BreakDance: Καραδήμος Νίκος
Σχεδιασμός φωτισμού: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Σύνθεση μουσικής: Clerkicide Band
Στίχοι: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Ηχογράφηση άσματος: Studio creepy tiki
Mix-master: Άγγελος Χαδούλης
Σκηνικά: Στάμος Κωνσταντίνος
Εικαστική έμπνευση αφίσας: Στάμος Κωνσταντίνος
Εικαστική έμπνευση προγράμματος: Στάμος Κωνσταντίνος
Χειρισμός φωτισμού: Μακρής Νίκος
Ήχος: Μακρής Νίκος
Ενδυματολογία: Μωραΐτη Χριστίνα
Εικονοληψία: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Montage: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
Φωτογραφία: Ευαγγελία Τυμπλαλέξη
"Η ΚΑΡΕΝ ΣΤΟΟΥΝ ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ" 6ος χρόνος σε μια συλλεκτική εορταστική παράσταση
ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 20.30 μ.μ. Studio ΚυψέληςΣπετσοπούλας 9 από Κυψέλης 51Τηλ κρατήσεων 210 8819571
Μία ιδιαίτερη ονειρική παράσταση, φιλοδοξεί να κλέψει & πάλι τις εντυπώσεις στην νέα της εκδοχή εμπνευσμένη από το εξαιρετικό ερωτικό δράμα της βραβευμένης Μαίρης Μιχαλάτου (Βραβείο συγγραφής 1977). Παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία πέντε χρόνια σε θέατρα και festivals κέρδισε το κοινό και συνοδεύεται από ενεξαιρετικές κριτικές από τους Θεατρίνων Θεατές. Ολοκληρώνει τη σεζόν για το Studio Κυψέλης , επανέρχεται με νέα δυναμική παρουσίαση, σε σκηνοθεσία & δραματουργική επεξεργασία του Γιώργου Λιβανού, με την Καίτη Ιμπροχώρη πάντα στο βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ να τονιστεί ότι απέσπασε βραβείο καλύτερης Παράστασης, συγγραφής και γυναικείας ερμηνείας στο δεύτερο Interbalkan Festival 2020. Μία ηθοποιός σ΄ενα μαγικό τόπο, σ΄ένα κήπο που περιφέρονται Μάγοι, όμορφοι άνθρωποι και μια soprano που τραγουδά άριες , προσπαθεί να ξαναβρεί τον εαυτό της. Χάνεται στις αναμνήσεις της, ξαναζεί τις σημαντικές στιγμές της ζωής της και επιχειρεί να χτίσει μία γέφυρα για να επανακτήσει τον παλιό της εαυτό της. Μια φιλόδοξη , πολυπρόσωπη παραγωγή το βραβευμένο ερωτικό δράμα της Μαίρης Μιχαλάτου «Η Κάρεν Στόουν δε μένει πια εδώ» αποτελεί μια αναπόληση σ' έναν ανοιξιάτικο κήπο στην αιώνια πόλη, τη Ρώμη . Η Κάρεν Στόουν, χορτασμένη, αστή και μόνη, προσπαθεί να θυμηθεί τη ζωή της, τον έρωτα, όσους την αγάπησαν και όσους πρόδωσε. Ποια πραγματικά ήταν ; Δε μπορεί να θυμηθεί. Την πιέζει ο χρόνος. Τελικά όμως δε μπορεί ή μήπως δε θέλει να θυμηθεί; Η τρυφερή & ερωτική Κάρεν Στόουν σπάει την ηθελημένη απομόνωση, επιστρέφει στον τόπο, το χρόνο και το χώρο που ένιωσε " να παγώνει" η ζωή της για ν΄ αναμετρηθεί με τον εαυτό της αυτή τη φορά. Ν΄αναλογιστεί και να προσδιορίσει. Να συμπεράνει. Λεπτό προς λεπτό, οι μνήμεςεπιστρέφουν και ο απολογισμός θα είναι καταλυτικός. Η Κάρεν Στόουν αυτή τη φορά νίκησε τον ίδιο της τον εαυτό. Κατάφερε να θυμηθεί ποιά πραγματικά ήταν! .
Διάρκεια 90΄.
Ταυτότητα της παράστασης:Σκηνοθεσία & δραματ. Επεξεργασία : Γιώργος ΛιβανόςΣκηνικά : LuigelliΚοστούμια: Vania AlexandrovaΜουσική: Φώτης ΣιβριγιάνΔημ..σχέσεις: Ζωή Τριανταφυλλίδη.Φωτογραφίες: Κ. Βολιώτης- Θάνος ΓεωργίουTeaser Αντώνης ΜανδρανήςΚινηματογράφηση: Χρ. Λουκάκης.
Πρωταγωνιστούν: η Καίτη Ιμπροχώρη στο ρόλο της Κας Στόουν και οι Μάνος Χατζηγεωργίου, Μαρία Δρακοπούλου, Νίκος Χαλατζίδης, Σωτήρης Αντωνίου , Όλγα Πρωτονοταρίου, Χρήστος Μαραθιάς, Ζωή Τριανταφυλλίδη, Γιώργος Λιναρίτης. Ο Μάγος Luigellο και guest star η Νότα Παρούση.Τραγουδά η σοπράνο Σοφία Μπεράτη & ο Γιώργος Λιβανός.
Στο πιάνο ζωντανά η Νίκη Γκουντούμη.
Γενική είσοδος 12 ευρώ με ένα ποτό.
# ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ- ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΕΝ ΣΤΟΟΥΝ
#Φρίουλι, 1975,ρημαγμένα σπίτιακαισκόνη στα έπιπλα
Για την αγαπημένη Κάρεν Στόουν,ιέρεια της οδού Κυψέλης, μες στην καρδιά των πιο μυθικών καλοκαιριών μας που αντέχουν. Που αντέχουν.
Η Κάρεν είχε ξαναδεί αυτό τ΄αγόρι στο φημισμένο μουσείο του Τέξας. Η Κάρεν αγαπά πολύ τα όμορφα αγόρια και έχει γνωρίσει κάμποσα από αυτά στην πατρίδα της. Όλα τα φωνάζει Αντίνοους και πεθαίνει. Νύχτες ολόκληρες ποζάρει για τα παιδιά που αγαπησε με φόντο την φωτισμένη Υόρκη. Με φόντο μια μικρή σκηνή, απομεινάρι του κόσμου η Κάρεν προσπαθεί να αντέξει τον χρόνο. Όλο το φως γεννιέται μες σε διαλυμένους κηροστάτες. Και η Κάρεν, καθώς γερνά και γίνεται ανάμνηση, ξαθωριάζουν μαζί της μεγάλες, θρυλικές πολιτείες, μαγικές σκηνές.
Υπήρξε θαυμάσια ηθοποιός, ένα αστέρι από εκείνα που γεννιούνται μια φορά μονάχα. Ζει μόνη στην Ρώμη, σ΄ένα περίφημο διαμέρισμα κοντά στον ναό της Αφροδίτης. Στην Ρώμη βρέχει πάντα και έχει ομίχλες που κρύβουν την ομορφιά της για πάντα. Η Κάρεν απόψε χωρίζει με τον Πάολο που τόσο την αγάπησε και αυτό το Σαββατόβραδο γίνεται μεμιάς ωραίο, τραγικό και έντονο. Στα ηχεία παίζει έναν σκοπό για μια καταδικασμένη αγάπη. Ο Πάολο μοιάζει ομορφότερος από ποτέ. Φορά τ΄ακριβά υφάσματα που του χάρισε η Κάρεν και ονειρεύεται πως κάπου τον περιμένει μια σπουδαία καριέρα. Για εκείνον όλη του η ζωή μοιάζει αφοσιωμένη σε αυτό το όνειρο και στις κυρίες μιας κάποιας ηλικίας, σαν την Κάρεν ας πούμε ή τα κορίτσια στις χρωματολιθογραφίες που προσεύχονται, που προσεύχονται πριν χαθούν για πάντα.
Κάρεν, είστε τόσο όμορφη, μια αρχαία θεότητα πριν τις θυσίες. Άραγε είστε μεγαλόψυχή, άραγε Κάρεν θα βοηθήσετε ένα φτωχό, ρωμαϊκό αγόρι που ονειρεύεται πως φτιάχνει την ρημαγμένη του ζωή. Όλα φωνάζουν πως σε αγαπάω Κάρεν, όλα, το νερό, αυτή η πόλη, τα κτερίσματα και οι προμετωπίδες του Ελέους. Δεν μπορώ, όχι, δεν μπορώ να ΄μαι τρυφερος μαζί σας Κάρεν, επειδή η τρυφερότητα φαντάζει το επιστέγασμα ενός ακλόνητου χρόνου και εγώ δεν έχω χρόνο Κάρεν, θέλω ν΄αγαπηθώ τώρα, αυτήν τη στιγμή, δίχως όρους. Κάρεν, θα μείνετε για πάντα μαζί μου; Κοιτάξτε το αλμανάκ Λαμέρ γράφει για σας, ένα σύντομο βιογραφικό της καριέρας σας. Ξέρετε πόσοι διαβάζουν αυτό το περιοδικό, πόσοι θα μάθουν για το μυθικό σας πρόσωπο; Μα δεν καταλαβαίνω γιατί συναντηθήκαμε σε αυτόν τον σταθμό, δεν καταλαβαίνω γιατί η Ρώμη βρέχει πέτρινες καταιγίδες, γιατί πονούν τα μάτια μου Κάρεν.
Η Κάρεν στέκει σε μια άκρη του τραπεζιού. Τα πενήντα και βάλε χρόνια της λάμπουν σε όλη την σκηνή, σε όλο τον κόσμο. Τα πράγματά της, το λευκό νυχτικό της και ίσκιοι ανάμεσα στο φιλί και χρόνια μετά από εκείνο. Οι φίλοι της προσπαθούν να την κάνουν να πονέσει, οι φίλοι της σκοτώνουν κάθε νύχτα τον Πάολο εκεί εμπρός στα μάτια της, όλα τ΄αγόρια φωνάζουν μες στον ύπνο τ΄ονομά της. Όλα τ΄αγόρια βαδίζουν πλάι της σαν πειρασμός, όλες οι νύχτες περνούν από μέσα της. Είναι χαρταετός, ένας σπασμένος λαιμός, σαν εκείνη την Υγεία που ντρέπεται πάνω στην σκηνή. Η Κάρεν Στόουν ζει κιόλας βαθιά μες στα νερά, είναι κιόλας σπασμένη, ένας θρόνος διαλυμένος, μια παλιά φιγούρα κάτω από τον ήλιο.
Οι φίλοι της τραγουδούν για εκείνη. Της ζητούν δέκα εκατομύρια λιρέτες μα εκείνη δεν νοιάζεται αφού γεννήθηκε για να ζει σε μια ατμόσφαιρα βοντβίλ με ξαφνικά κρεσέντο, - θέ μου πόσα χρόνια ξοδεύτηκαν κάτω από τα φώτα, μες σε αγωνίες, χωρισμούς, ανακατατάξεις. Η Κάρεν στο όνειρό της περπατά σε μια αχανή, πανάρχαια αμμουδιά, ω κύριε Φώκνερ πώς ζωγραφίζετε έτσι τα παλιά πράγματα. Και εσείς κύριε Μίλερ όταν ταξιδεύετε σ΄αρχαίες γειτονιές εσείς κύριε Μίλερ στ΄αλήθεια είχατε αυτήν την Κάρεν στο νου σας όταν χαράζατε τις αγάπες πάνω στα χαρτιά. Σαν ισημερινοί οι άνθρωποι κύριε Μίλερ διαγράφουν έξαλλες τροχιές γύρω από τις αγάπες και τα φεγγάρια. Τώρα νιώθω και ξέρω.
Η Κάρεν σην σκηνή. Χρόνια μετά. Η Κάρεν ανάμεσα στους τέσσερεις, πομπηιανούς ρυθμούς, με όλες τις γενιές στο βλέμα της. Σε μια τρυφερή καρτ ποστάλ στο πλάι του Πάολο στην Νέα Υόρκη ή σε μια μικρή σκηνή κάπου βαθιά μες στο ταξίδι ή τ΄όνειρο. Η Κάρεν αφήνεται να συντριβεί κάτω από το τρομακτικό άθροισμα των ανθρώπινων δεινών, μα τέτοιο άθροισμα δεν υπήρξε ποτέ, μόνον ο Πάολο, εκείνη στην Via Contiti σε ένα παζολινικό σκηνικό, ανάμεσα σε πράγματα νεκρά και ιερογλυφικά, έξω και πέρα από τις χαραυγές.
Μα τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Η Κάρεν στ΄αήθεια ίσως σωθεί από την φθορά, ίσως μες στις ηλικίες της να περιέχεται όλη εκείνη η αγάπη που μπορεί να την γλιτώσει. Η Κάρεν ίσως να μην υπήρξε ποτέ. Και όλα αυτά, η Ρώμη, ο Πάολο, οι ομίχλες να είναι ένα ψέμμα. Ίσως άλλη ζωή να μην υπάρχει για εκείνη από την μικρή και απέραντη σκηνή του Studio Κυψέλης.Ίσως το θέατρο και οι έρωτες και εκείνοι οι φίλοι οι προικισμένοι με την πατίνα του καιρού που μιλούν άλλες, μυστηριώδεις γλώσσες, ίσως αυτοί να κρατούν την Κάρεν ζωντανή . Την Κάρεν που απόψε περιφρονεί την μοντέρνα ζωή, την δίχως αγάπη.
Καληνύχτα κυρία Στόουν. Είστε για μας κάτι από εκείνα τα πράγματα που αντικρίζουν μόνον οι ποιητές. Καληνύχτα κυρία Στόουν από την καρδιά μιας Αθήνας που παλιώνει κυρία Στόουν. Εσείς κερδίσατε στα σημεία τον χρόνο, εσείς μπορείτε να ζήσετε σε κάθε γωνιά αυτού του κόσμου. Εσείς κυρία Στόουν θα ζείτε πάντα ευτυχισμένη αφού μπορείτε να χάνεστε πίσω από έναν θαυμαστό, πραγματικό κόσμο με ξαφνικές αποκαλύψεις και την μαρτυρία ενός μυστηρίου που μεταμορφώνεται σε θαύμα. Εσείς κυρία Στόουν, κατά κόσμον κυρία Ιμπροχώρη, μπορείτε πάντα να ταξιδεύετε, αυτή είναι η μοίρα του δικού σας ρόλου. Να ταξιδεύετε στο Ντένβερ, να πεθαίνετε από αγάπη στο Ντένβερ, να επιστρέφετε. Πάντα στο Ντένβερ, όπως ακριβώς το είπε στο Ουρλιαχτό του ο Άλεν, κυρία Στόουν.
Χρόνια μετά, είπαν η δις Στόουν καταβρόχθισε ολόκλη την ζωή μας με την φαντασία της. Χρόνια μετά έφεραν στην μνήμη τους την δίδα Κάρεν, αγέραστη, μοναδική να σηματοδοτεί την αίσθηση μιας ανάμνησης προικισμένης πάντα με μια άλλη ανίκητη ποιότητα. Η δις Στόουν, δίχως αμφιβολία ανήκει στους θεράποντες των τεχνών. Το φέρσιμό της, το μέτρο στις κινήσεις και τα αισθήματα ανασύρουν στο φως τους όρους μιας τόσο ανθρώπινης επιστήμης, όπως η πτυχολογία. Η εποχή της Κάρεν δεν έληξε ποτέ, τα λόγια της παραμένουν νέα, σαν στίχοι, σαν στίχοι.Aπόστολος Θηβαίος
#"Μια από τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς, που πραγματικά σέβεται τον θεατή και το πιο σημαντικό από όλα; Όλοι μας ανακαλύπτουμε μια πτυχή του κρυφού ή φανερού εαυτού μας. " Γιώργος Λιναρίτης- Art Magazino
Την Κυριακή είχα τη χαρά να παρευρεθώ στην ντερνιερα της Κάρεν Στόουν, η οποία για λίγο καιρό δε θα μενει στο . Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους σημιουργούς που αναβιώνουν αριστοτεχνικά το είδος . Η σκηνή γεμίζει συναισθήματα, ομορφιά, νοσταλγία και μια ευάλωτη, τρυφερή ευαισθησία που αιχμαλωτίζει τον θεατή μόλις τα φώτα σβήσουν, λίγο πριν τη μαγική στιγμή που ανοίγει η αυλαία, σαν ένα παράθυρο στην ψυχή των προσώπων του σκηνοθέτη που βασανιζονται από θύμησες μαβιές, κόκκινες, κίτρινες σαν την αφρουρητη νύχτα του Ελύτη. Και κάπου εκεί, μέσα στην αχλη και την αλήθεια του χρόνου, μια καβαφικη ικεσια: "και μνήμη μου, ο, τι μπορείς, από τον έρωτα μου αυτόν, ο, τι μπορείς φέρε μου πίσω απόψε..."Λία Τσεκούρα
"Στο θέατρο υπάρχει ένα αξίωμα: Το θεατρικό κείμενο δεν έχει καμιά αξία όταν δεν ζωντανεύει στην σκηνή, ούτε κι όταν πρόκειται για ένα αξιόλογο λογοτέχνημα. Ο συγγραφέας που γράφει θέατρο πρέπει οπωσδήποτε να δει το έργο του παιγμένο γιατί πολλά έχει να κερδίσει από την απήχηση στο κοινό, τις αντιδράσεις, τις παρεμβάσεις των ηθοποιών, τις ερμηνείες και όλα τέλος πάντων που είναι αναγκαία για να πάρει σάρκα και οστά η θεατρική πράξη. Οι βραβεύσεις στους διαγωνισμούς δεν έχουν καμιάν αξία, σα δεν υπάρχει η βράβευση του χειροκροτήματος με το κλείσιμο της αυλαίας. Κι αν για κάποιους νεόκοπους συγγραφείς ε δεν χάθηκε κι ο κόσμος στην περίπτωση της άγνωστης σε μένα Μαίρης Μιχαλάτου, (είχα διαβάσει μόνο τις μεταφράσεις των σονέτων του Σαίξπηρ) το γεγονός πως δεν αξιώθηκε όσο ζούσε να δει το έργο της στο θέατρο, αποτελεί εγκληματική ενέργεια. Γιατί συγγραφέας που γράφει με τέτοιον τρόπο έργο σαν το "Η Κάρεν Στόουν δεν μένει πια εδώ", τρέμω όταν σκέφτομαι ποια και πόση θα ήταν η παραγωγή της, αν είχε αξιωθεί όσο ζούσε να το δει. Έργο σοφά δομημένο, με γλώσσα που αντιλαμβάνεσαι την μουσικότητα της και χαίρεσαι να την ακούς, με ευλύγιστη ραχοκοκαλιά, ευστροφία και κυνισμό, με αναβλύζουσα ευαισθησία ξεδιπλώνει τα έργα και ημέρες της χηρείας της γυναίκας που δεν θέλει να υποκύψει στην κατάθλιψη. Αναζητά μέσα από τη συναναστροφή της με νέους άντρες την λύση στη μοναξιά της. Κι ας ξέρει πως γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης κι ας ξέρει πως πρέπει να πληρώσει ακριβά την ανάγκη της. Το αποτέλεσμα δεν είναι δυσκολομάντευτο. 10 ηθοποιοί σε μια σκηνή αποτελούν τον κύκλο που ορθώνει και περικλείει τον κόσμο της Κάρεν Στόουν. Ωστόσο αποτελεί έναν σπαρακτικό μονόλογο που τα πρόσωπα έρχονται και φεύγουν σαν μνήμες. Η αναφορά στην νουβέλα του Ουίλλιαμς, έχει αφαιρέσει το ζωτικότερο σημείο του έργου του, που είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημά του, Η αρρώστια. Οι ηρωίδες του είναι όλες άρρωστες, εκτός ίσως από την Lady στο Orpheus Descending. Η Μιχαλάτου αγνόησε την αποστροφή του Ουίλλιαμς και παρουσίασε μια γυναίκα φυσική με συνηθισμένες ανάγκες, έξω από τα κοινωνικά πρότυπα. Με δυο λόγια από-ενοχοποίησε την Κάρεν. Το θαυμάσιο αυτό κείμενο άρθρωσε η ομάδα των ηθοποιών του Λιβανού, με προεξάρχουσα την Καίτη Ιμπροχώρη, ίσως στην καλύτερη στιγμή της. Τι απλότητα στην έκφραση, τι πλούτος συναισθημάτων, έχτισε τον ρόλο μέσα από απόλυτη εγκράτεια και έλεγχο εκφραστικών μέσων, έδειξε αντοχή στη λεπτομέρεια και σπουδή στην ψυχοσύνθεση. Μας έκανε αυτή να δούμε μέσα στους νεαρούς άντρες που την περιτριγυρίζουν τα νιάτα σοφά και αφιονισμένα από τον έρωτα και τη σαγήνη. Μου ερχόταν στο μυαλό συνέχεια η φράση του Παλαμά «απόκοτη κι αντρόπιαστη, άφοβα θωρώντας, παιδιάτικη ψυχή σε γυναίκεια σάρκα». Με συγκίνησε πολύ γιατί έχω κάθε λόγο να αγαπώ την Καίτη, με την οποία μας συνδέουν 30 χρόνια αληθινής φιλίας κι εκτίμησης. Έχω κάθε δικαίωμα να το γράψω γιατί δεν είμαι κριτικός και δεν οφείλω να δώσω λόγο σε κανέναν για τη γνώμη μου. Γιατί είδα μια σπουδαία θεατρίνα σε μια θαυμάσια παράσταση ενός διαμαντιού. Το αντικείμενο του πόθου της Στόουν, ένας φιλήδονος και πανέξυπνος νεαρός άντρας με στιγμές ειλικρίνειας και αχόρταγο αχαλίνωτο ερωτικό πάθος, αποδόθηκε ιδανικά από τον Αγησίλαο Σιούνα που πατάει γερά στο σανίδι. Η Μαρία Δρακοπούλου πανέμορφη και ερωτική στηρίχθηκε στον κυνισμό για να γεφυρώσει τα ολόδροσά της νιάτα με την άγρια ανελέητη συμπεριφορά της υπολογίστριας Δούκισσας-μαστροπού αγοριών. Μελετημένα ελαφρύς και διορατικός ο ράφτης του Βασίλη Θεοδώρου, ένα κομμάτι μικρό μεν αλλά ανθολογούμενο εντούτοις. Η Ζωρζέτ Μιρόν σωστή στην Κα Μπίσοπ και απολαυστικά κανιβαλιστική στην αμερικάνα σταρ Ντόρις που ξοδεύει ασύστολα για το κέφι της. Το καστ συμπληρώνουν ο διασκεδαστικός και επικοινωνιακός Τσιρκολάνος-μάγος Luigello, η αξιόλογη λυρική σοπράνο Σοφία Μπεράτη και ο Κωνσταντίνος Μενούνος ως το εκπορνευόμενο αγόρι, με την μελετημένη κίνηση, αναγκαία στοιχεία στο διάκοσμο της αιώνιας πόλης που εξελίσσεται το έργο. Ο Νίκος Χαλαζιδης έκανε ένα πέρασμα εξομολογητικού χαρακτήρα. Στο πιάνο η Νίκη Γκουντούμη που σύνθεσε και επιμελήθηκε την υποστηριχτική μουσική. Εν κατακλείδι μια όμορφη παράσταση με την σπάνια ερμηνεία μιας σπουδαίας θεατρίνας. Παρακαλώ να πάει και του χρόνου."Hλία Μαλανδρής
"Ένα από τα χαρίσματα της παράστασης είναι να βρίσκεις αγαπημένες θεατρίνες να επιστρέφουν στο θεατρικό σανίδι και να μας δίνει τη δυνατότητα να τις απολαύσουμε κι εμείς οι νεώτεροι. Έτσι όπως έκανε με την κα Ιμπροχώρη για την παράσταση "Η Κάρεν Στόουν δεν μένει πια εδώ" και ταυτόγχρονα να δίνει την ευκαιρία σε νέα παιδιά όπως ο Αγησίλαος Σιούνας να δείξουν τις δυνατότητές τους... " (kalitheasi.gr / Νίκος Ελευθερίου)
"...Δευτερογενής δημιουργία αξιοπρόσεκτη και καθ’ όλα νόμιμη ως μαγικός ρεαλισμός υψηλής ποιητικότητος.Ο ατμοσφαιρικός χώρος έλαμψε με όλα τα οργανικά μέρη των άρτια ενορχηστρωμένων θεαμάτων του: πιάνο, κλασική αοιδός, ταχυδακτυλουργός, tableaux-vivant, ποιητικές καλαθοσφαιρίσεις ή αντισφαιρίσεις, αφηγηματική κινηματογραφικότητα, τσεκουράτοι-κοφτοί διάλογοι… "(Κωνσταντίνος Μπούρας)
"..Ενθουσιάστηκα με την Καίτη Ιμπροχώρη καθώς είδα μέσα στα μάτια της την εμπειρία των χρόνων που μετρά στην υποκριτική. Για άλλη μια φορά δείχνει με πόση λατρεία σκύβει ευλαβικά πάνω σε κάθε πρόκληση. Όλοι οι συντελεστές συνυπάρχουν ευλαβικά πάνω στη σκηνή, η διανομή είναι πολύ επιτυχημένη..." (koukidaki.blogspot.gr / Τζένη Κουκίδου)
«Στο ημίφως του μικρού υπογείου της οδού Σπετσοπούλας απλώνεται ένας ολόκληρος κόσμος θεάματος ανάμεσα στη σκληρή αλήθεια του αυτοσαρκασμού της ηρωίδας και το γοητευτικό ψέμα με το οποίο προτιμά να τυλίγει την ύπαρξή της, ένας διάλογος ανάμεσα στο αυτοαναφορικό έργο του Γουίλιαμς και σε ένα γλυκό λατινικό σύμπαν που απλώνεται στη σκηνή με επίκεντρο την Αιώνια Πόλη, μέχρι το λυτρωτικό φινάλε. Φελινική ατμόσφαιρα ενώ η μεγάλη κυρία Ιμπροχώρη, με την αισθαντικότητα, την αέρινη παρουσία της και τον εκφραστικό της λόγο, είναι από μόνη της ο σημαντικότερος λόγος παρακολούθησης του έργου. Ο θίασος ανταποκρίνεται με ευχέρεια στις ανάγκες του εγχειρήματος, με τον Αγησίλαο Σιούνα να ξεχωρίζει επάξια στο πλευρό της μεγάλης ερμηνεύτριας…»(grandmagazine.gr / Τάσος Δερτιλής)
« …Αριστούργημα, μια ατμόσφαιρα καθαρά θεατρική και όπως το ίδιο το κείμενο προδιαθέτει, μαγική. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο η έκπληξη της επιστροφής μιας Κυρίας του θεάτρου (Καίτη Ιμπροχώρη) πλαισιωμένη από μια ομάδα υπέροχων καλλιτεχνών.Η παρουσία της υπέροχης πιανίστας Νίκης Γκουντούμη που συνοδεύει μουσικά το έργο, αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς…»(Νίκος Καλαμακίδης)
«…το έργο εξαίρετο , διανθίζεται με χορό και τραγούδι, με την Νίκη Γκουντούμη στο πιάνο ακόμα και μαγικά! Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν ένα άκρως ατμοσφαιρικό έργο που με άφησε άφωνο! Να μην το χάσετε…»(θέατρο.gr / Μάνος Ίβερσεν)
Οι ηθοποιοί έδωσαν πνοή στο κείμενο και υποδύθηκαν τους ρόλους αποδίδοντας τους παλμό, που απέκτησε χρώμα, εκφραστικότητα και συναισθήματα. Όλο το έργο εστιάζει στην προσωπικότητα της Κάρεν Στόουν, μιας αλλοτινής ντίβας του θεάτρου, η οποία αναπολεί τα περασμένα μέσα από το πρίσμα της μοναχικής της ύπαρξης. Η Καίτη Ιμπροχώρη ενσάρκωσε την ομώνυμη ηρωίδα σε κάθε της εκατοστό. Συγκλόνισε με τα εκφραστικά μέσα του προσώπου της. Η Κάρεν Στόουν είναι ένας άνθρωπος που φωνάζει από χιλιόμετρα τη μοναξιά της, μια μοναξιά που βιώνει πολύς κόσμος. Πιστεύουμε ότι έχει συμβιβαστεί με αυτή την κατάσταση αν κοιτάξουμε επιδερμικά. Αν προχωρήσουμε εν τω βάθει, θα δούμε ότι οι εκάστοτε επιλογές της δεν την καλύπτουν, για αυτό και αισθάνεται ένα βαθύ, σχεδόν αξεπέραστο, συναισθηματικό κενό. Ένα κενό αδηφάγο. Η ηρωίδα έχει πολύπλοκο χαρακτήρα εξαιτίας του εγωκεντρισμού της. Έχοντας επιλέξει να αφιερωθεί στη δουλειά της, έχει θυσιάσει την κοινωνική της ζωή και τη συντροφιά. Δεν έχει αυτό που λέμε, ανθρώπους δικούς της, να τη νοιαστούν, να την ακούσουν. Στη ζωή μας, οι επιλογές έχουν και κάποιο τίμημα. Στην περίπτωση της κυρίας Στόουν, τα χρήματα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη φιλία ή τον έρωτα αντίστοιχα. Στα μισά του βίου της, ίσως να νοσταλγεί την ανεκμετάλλευτη νεότητα της. Ένα όμορφο σκηνοθετικό στήσιμο που κέρδισε επάξια την προσοχή του κοινού. Κατάφερε να κάνει τους ηθοποιούς να ξεδιπλώσουν τις πτυχές του ταλέντου τους και να δώσουν ζωντάνια στο θεατρικό αναλόγιο. Οι φωτισμοί του συνέβαλαν θετικά σε ένα αμιγώς θεατρικό αποτέλεσμα.Ελένη Αναγνωστοπούλου Trito Koudouni
Η παράσταση ξεκινάει με έναν αινιγματικό ταχυδακτυλουργό, ο οποίος κάνοντας τα κόλπα του, μας θυμίζει πως ο,τι βλέπουμε να γίνεται μπροστά στα ματιά μας, μπορεί να είναι μια απάτη. Έτσι και η ζωή της ηρωίδας μας, που μπορεί να την πέρασε μέσα στα φώτα και τα χειροκροτήματα, μα η μοναξιά της την κυνηγούσε παντού..Η κα. Ιμπροχώρη με το που ανεβαίνει στην σκηνή, μας παίρνει μαζί της με την εκφραστική του προσώπου της. Ένα βλέμμα γεμάτο, δύο μάτια υγρά. Μας ταξιδεύει στην ζωή μιας γυναίκας, που τα γεύτηκε στην ζωή της όλα, αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει την συντροφικότητα. Μια γυναίκα που ήθελε πάντα να λάμπει, να είναι το επίκεντρο και που τώρα τα φώτα έσβησαν και χάθηκε στην λήθη μιας υπέρλαμπρης αλλοτινής εποχής. Δίνει στην ηρωίδα της σάρκα και οστά μέσα από τις εκφράσεις της και την φωνή της, που άλλοτε είναι καθαρή και σίγουρη, και άλλοτε σπάει και λυγίζει.Κινείται γύρω της με θράσος και αναίδεια, πουλώντας της την παρέα του και την δροσιά της νιότης. Ο Βασίλης Θεοδώρου υποδύεται έναν ράφτη και δίνει στην παράσταση την κωμική νότα που χρειάζεται με πολύ άνεση και αμεσότητα.
Η σκηνοθεσία στηρίζεται στην απλότητα και στην δυναμική του λόγου των ηθοποιών. Δημιουργεί την ατμόσφαιρα που απαιτείται για να μας βάλει στον κόσμο της μοναξιάς και του βάρους που φέρνει το τέλος πριν σε λυτρώσει. Ιδιαίτερη στιγμή στην παράσταση, είναι η ερμηνεία της Μαρίας Δρακοπούλου στο τραγούδι “Λάθη”, σε μουσική και στίχους του Φώτη Σιβριγιάν. .Λεωνίδας Ζέης kallitexnes.grΟ έρωτας ως τέχνη
Ο έρωτας… Ο έρωτας… Ο έρωτας θεωρείται συναίσθημα, θεωρείται δύναμη που διαμορφώνει συμπεριφορές. Μπορεί ο έρωτας να είναι και τέχνη; Εκεί δεν θα μιλάγαμε ίσως για έρωτα όσο για γοητεία. Αυτή τη μαγική τέχνη που συνειδητά ενεργοποιείται και κάνει τους άλλους να ερωτεύονται αυτόν ή αυτή που κατέχει την τέχνη της γοητείας ή γητειάς. Τι νιώθει όμως το ίδιο το πρόσωπο που γοητεύει. Τι νιώθει το παιδί που παίζει με τη δύναμη του, θα ήταν η σωστή ερώτηση. Χαρά. Ένα παιδάκι που παίζει και κάνει σκανταλιές, και ρίχνει τα κλειδιά στο πάτωμα, ακριβώς επειδή του έχουν πει να μην το κάνει, γελάει. Η ίδια η παραβίαση του κανόνα, αλλά και οι αντιδράσεις των άλλων μπορεί να του προσφέρει χαρά. Έτσι και ένας γόης ή μια γόησσα (η αλήθεια είναι ότι στο θηλυκό γένος αποκτά εντελώς διαφορετικό νόημα. Ενώ ο γόης θεωρείται ο πολύ ελκυστικός άνδρας, σαν να μην έχει πρόθεση, η γόησσα είναι η μάγισσα, αυτή που μηχανεύεται γητείες για να (θ)έλξει τον άλλο), γεύονται χαρά από την ίδια τη χρήση της δύναμης τους. Είχε ειπωθεί για τον Τάκη τον Χορν πως ήταν ερωτευμένος με τη δύναμη του να κάνει τους άλλους να τον ερωτεύονται. Τι έχουμε λοιπόν; Ένα παιδί που θέλει να γεμίσει χαρά. Να κάνει πράγματα που τον ευχαριστούν. Να γίνει κάτι. Και όπως ο τραγουδιστής, χρησιμοποιεί την προίκα του (καλή φωνή) για να κερδίσει χρήματα, έτσι και ο γόης ή η γόησσα χρησιμοποιούν την τέχνη αυτή. Μα η τέχνη αυτή είπαμε στην αρχή ενέχει μέσα της ένα από τα πιο μεγάλα συναισθήματα. Δύναμη ολόκληρη. Τι γίνεται λοιπόν με αυτή τη δύναμη. Το παιδί που χρησιμοποιεί τη δύναμη αυτή, φαίνεται να αδυνατεί να γευτεί τη χαρά, την ολοκλήρωση από τη δύναμη αυτή. Και εκεί υπάρχει κενό. Όχι ακριβώς πόνος, αλλά ένα αίσθημα έλλειψης. Μια αίσθηση μη ικανοποίησης. Το παιδί γελά, αλλά δεν γεμίζει. Δεν είναι ευτυχισμένο. Πάνω σε αυτή τη θλίψη, τη θλίψη του κενού, της κενής αγκαλιάς, έχουν γραφτεί αρκετά θεατρικά έργα. Από τον Τέννεση Ουίλιαμς που έχει τοποθετήσει το χαρακτήρα αυτό του παιδιού, του γόη που χρησιμοποιεί (κάποιοι θα έλεγαν πουλάει) τον έρωτά, σε πολλά έργα (Γλυκό πουλί της νιότης, ο Ορφέας στον Άδη, Η Ρωμαϊκή άνοιξη ως τον Andrew Lloyd Webber Sunset Boulevart όπου ο ήρωας περιγράφει ακριβώς το συναίσθημα (ή την κυνική κατανόηση της απουσίας του) που βιώνει. "Η Κάρεν Στόουν δεν μένει πια εδώ" από τη Μαίρη Μιχαλάτου με την Καίτη Ιμπροχώρη στο ρόλο της Στόουν, μιας γυναίκας συνειδητοποιημένης και έτοιμης να αγοράσει ακόμα και τον έρωτα, αρκεί να ζήσει (γευτεί) τη Ζωή, και τον Αγης Σ.ιούνα, στο ρόλο του νεαρού που βρίσκεται στο μεταίχμιο βίωσης για πρώτη φορά της αγάπης ή χρήσης της τέχνης του έρωτα για να γίνει αστέρας.
ΟΡΛΑΝΤΟ της ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ, στο Studio Κυψέλης με την ΚΑΙΤΗ ΙΜΠΡΟΧΩΡΗ και την ΠΕΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ. Ένα ανοιξιάτικο θεατρικό.αναλόγιο για 3η σεζόν.
Οι ΘΕΑΤΡΙΝΩΝ ΘΕΑΤΕΣ επαναλλαμβάνουν το επιτυχημένο ανοιξιάτικο θεατρικό αναλόγιο που έχει καθιερωθεί στο STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ, φέτος ενώνουν 2 κυρίες της ελληνικής θεατρικής σκηνής που συναντούν το περίφημο ΟΡΛΑΝΤΟ της ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ. Την ΚΑΙΤΗ ΙΜΠΡΟΧΩΡΗ και την ΠΕΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ, βασικά στελέχη της ομάδας. Μαζί μας επίσης οι ηθοποιοι Έλλη Λορεντη και Φοίβος Καραμπετσος.
Το Ορλάντο (1928) είναι από τα πιο εκκεντρικά έργα της Virginia Woolf (1882-1941). Αφιερωμένο στη φίλη και ερωμένη της Vita Sackville-West, αποτυπώνει την πορεία του ανδρόγυνου Ορλάντο από τα τέλη του 16ου αιώνα έως τις αρχές του 20ού, ενσωματώνοντας πλήθος ευφυών λογοτεχνικών και ιστορικών σχολίων.
Οι κριτικοί, το χαρακτήρισαν αινιγματικό, "jeu d' esprit", λογοτεχνική παρωδία, γνήσιο ρομάντζο, ελαφρώς μεταμφιεσμένη μυθιστορηματική βιογραφία αλλά και ως το "μακρύτερο και γοητευτικότερο ερωτικό γράμμα της λογοτεχνίας".
Ο Jorge Luis Borges θεωρούσε το Ορλάντο, το οποίο και μετέφρασε στα ισπανικά, ως "το πιο δυνατό έργο της Γούλφ και ένα από τα αυθεντικότερα έργα της εποχής μας". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
"Η Βιρτζίνια Γουλφ παριστά την ελισαβετιανή εποχή ως εποχή αναγέννησης και ζωντάνιας, εποχή έρωτα του Ορλάντο για τη Σάσα, ενώ γύρω επικρατούσε ο «μέγας παγετός» του 1608 και ενώ ένας βαμπιρικός, παιδεραστικός πόθος συνδέει με το ποθητό αυτό αγόρι τη φθίνουσα μορφή της βασίλισσας Ελισάβετ.
Αρσενικό και θηλυκό αλληλοαπορροφώνται σε μια ροϊκή συνέχεια, καθώς ο Ορλάντο του πρώτου κεφαλαίου φέρεται ως άνδρας και κάπου στο ένα τρίτο της έκτασης του μυθιστορήματος ξυπνά ως γυναίκα, χωρίς τον παραμικρό προβληματισμό για την αλλαγή δέματος ή για τα χρωμοσώματα X και Υ.
Η αμερικανή αναλύτρια Βικτόρια Σμιθ υποστήριξε πως το θέμα του βιβλίου είναι η αδυνατότητα αναπαράστασης της γυναικείας εμπειρίας από μια γυναίκα, για την οποία η γλώσσα παραμένει ένα αίνιγμα: ο Ορλάντο δεν μπορεί να περιγράψει τη Σάσα ή τη Φύση (τα χρώματα του ουρανού και της θάλασσας) ή τον Έρωτα, ενώ ο «βιογράφος» δεν είναι σε θέση να περιγράψει πλήρως τον Ορλάντο."
Απόδοση ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
Σκηνοθετικη εικαστική επιμέλεια ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΒΑΝΟΣ
Επικοινωνία Ζωή Τριανταφυλλίδη
Αφίσσα Μενέλαος Τζαβέλας
Φώτος Θάνος Γεωργίου
Teaser Αντώνης Μανδρανής
Με την παράσταση γιορτάζονται τα 16 χρόνια λειτουργίας του Studio Κυψέλης αλλά και τα 20χρονα των Θεατρίνων Θεατές!
Επίσημο trailer:
https://youtu.be/ipyCXUH5GBs?si=_pP48VPVKRw7k_sf
Μετά από κάθε παράσταση θ' ακολουθήσει ένα τιμητικό αφιέρωμα.
Έχουν προγραμματιστεί
Στη Μπεάττα Ασημακοπουλου
Στη Χαριτίνη Καρόλουυ
& στο Νίκο Γιάννακα και οι 3 συνεργάτες των Θεατρίνων Θεατές
αντίστοιχα κάθε μέρα παράστασης.
Ημερομηνίες:
Δευ 18 & 25 Μαΐου και 1 Ιουνίου 21.00 μ.μ. στο Studio Κυψέλης studiokypselis.gr
Διάρκεια : 60 λεπτά.
ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ 10 ΕΥΡΩ ΜΕ ΚΡΑΣΙ Ή ΧΥΜΟ.
Στην ticketservices:
https://www.ticketservices.gr/event/studio-kypselis-orlando-virginia-woolf/
Ή ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΚΡΆΤΗΣΉ ΘΕΣΕΩΝ ΣΤΟ ταμειο : 210 8819571
Studio ΚΥΨΕΛΗΣ
ΣΠΕΤΣΟΠΟΥΛΑΣ 9 ΚΥΨΕΛΗ
απο Κυψέλης 51.
ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΝΟΡΑ του Ιbsen, θεατρικό αναλόγιο από τους Θεατρίνων Θεατές
ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΝΟΡΑ από τους Θεατρίνων Θεατές . Θεατρικό αναλόγιο. Σπουδή πάνω στο Κουκλόσπιτο του Ibsen , που η ομαδα είχε πρωτοανεβάσει το 2007 & 2008 , ήταν η δεύτερη της παραγωγής & ήταν προϊόν τρίχρονης μελέτης απο τη Μαίρη Μιχαλάτου.& το Γιώργο. Λιβανό Ηταν η πρώτη φορά παγκόσμια που ομάδα καταπιάνεται με τη συνέχεια της ηρωίδας του Ibsen. Επιχορηγήθηκε παμψηφεί από το ΥΠ.ΠΟ. & παρουσιάστηκε στη Νορβηγική βραδιά 2007.
Από τότε όλες οι παραστάσεις μας Ιbsen τελούν υπό την Αιγίδα της πρεσβείας της Νορβηγίας στην Ελλάδα.
Η παράσταση παρουσιαστηκε σε 6 festivals το καλοκαίρι - πρώτη φορά Ibsen σε open area theater, και το γεγονός ήλξε την Νορβηγία & το Ibsenet. Βραβεύτηκε σαν καλύτερη παρααταση από νέα ομαδα σε festival (*Πέτρας 2007)
Σκηνοθετική εικαστική επιμέλεια Γιώργος Λιβανός
Απόδοση Μαίρη Μιχαλάτου
Ερμηνεία τραγουδιού Μαριάννα Τόλη
Μουσική Johannes Mueller
Στίχοι Γιώργος Λιβανός
Φώτος Θάνος Γεωργίου
Video Αντώνης Μανδρανής
δημόσιες σχέσεις Ζωή
Πρωταγωνιστούν
ΚΑΙΤΗ ΙΜΠΡΟΧΩΡΗ ΠΕΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Παραστασεις
Τρίτη 19 και 26 Μάη & 2 Ιουνίου στις 21.00 μ.μ.
Studio Κυψέλης
Σπετσοπούλας 9 Κυψέλη
Γενική είσοδος 10 ευρώ
Εισητήρια ticketservices:
https://www.ticketservices.gr/event/studio-kypselis-ti-apegine-i-nora/
Ή απευθείας στο ταμείο του θεάτρου 210 8819571
Επίσημο τρέιλερ:
https://youtu.be/gKnsT1Ch9bQ?si=HWobPBuMOQkZHxi3
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΜΗΡΟΣ / ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ / ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΚΑΦΕ ΦΙΛΙΟΝ / 20 ΜΑΙΟΥ 2026
Κυκλοφορία νέου βιβλίου «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΣΜΗΝΙΤΗ»,
επιστολές Ντίνου Χριστιανόπουλουπρος τον Κώστα Ευαγγελάτο,
εκδόσεις Όμηρος
Οι Εκδόσεις Όμηρος παρουσιάζουν το νέο βιβλίο «Γράμματα σε έναν Σμηνίτη», μια
ξεχωριστή έκδοση που φέρνει στο φως ανέκδοτες επιστολές του ποιητή Ντίνου
Χριστιανόπουλου προς τον εικαστικό και λογοτέχνη Κώστα Ευαγγελάτο.
Πρόκειται για ένα πολύτιμο αρχειακό και λογοτεχνικό τεκμήριο, που αποκαλύπτει μια
άγνωστη πτυχή της προσωπικότητας και της γραφής του Χριστιανόπουλου. Μέσα από τις
επιστολές, αναδύεται ένας λόγος άμεσος, εξομολογητικός και συχνά αιχμηρός, φωτίζοντας
τη σχέση των δύο δημιουργών, αλλά και το ευρύτερο πνευματικό και καλλιτεχνικό τοπίο
της εποχής.
Τα «Γράμματα σε έναν Σμηνίτη» δεν αποτελούν μόνο μια καταγραφή προσωπικής
επικοινωνίας, αλλά και έναν διάλογο υψηλής αισθητικής και στοχασμού, όπου η ποίηση, η
τέχνη και η ζωή συναντώνται με ειλικρίνεια και ένταση. Οι επιστολές αυτές, που για χρόνια
παρέμεναν αδημοσίευτες, έρχονται σήμερα να εμπλουτίσουν τη βιβλιογραφία γύρω από
τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και να προσφέρουν στο αναγνωστικό κοινό μια σπάνια εμπειρία
ανάγνωσης.
Η έκδοση εντάσσεται στη διαρκή προσπάθεια των Εκδόσεων Όμηρος να αναδεικνύουν
σημαντικά έργα και ντοκουμέντα της νεοελληνικής γραμματείας, συμβάλλοντας ουσιαστικά
στη διατήρηση και διάδοση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Η εκδήλωση του βιβλίου «Γράμματα σε έναν σμηνίτη» Ντίνος Χριστιανόπουλος –
Κώστας Ευαγγελάτος θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026, ώρα 19:30 στο
καφέ Φίλιον.
Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Θεοφάνης Λ. Παναγιωτόπουλος, Εκδότης, Συγγραφέας,
Θεολόγος
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Κώστας Ευαγγελάτος – Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Performer, Θεωρητικός της τέχνης
Σοφία Μωραΐτη – Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Ε.Κ.Π.Α., Γενική Γραμματέας της Εθνικής
Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας,
Κοσμήτορας του Φιλολογικού Συλλόγου ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ.
Ο ιστορικός τέχνης, συγγραφέας, τεχνοκριτικός Λεόντιος Πετμεζάς έχει επισημάνει μεταξύ
άλλων για το νέο βιβλίο: ''Η ένταση των λεκτικών νοημάτων και των παραθέσεων του Ντίνου
Χριστιανόπουλου δημιουργούν ένα έντεχνο ποιητικό πέρασμα που σήμερα έχει ιδιαίτερη θέση
και άποψη. Η γραφή της επιστολογραφίας του τονίζεται περισσότερο μέσα από την δίνη των
αποστάσεων και των χρόνων που έχουν μεσολαβήσει. Ωστόσο η έμπνευση του δεν έχει
αλλοιωθεί και αναμφίβολα η καίρια σύλληψη του συνεχίζει μεθοδικά να φωτίζει, να
προσανατολίζει, να προτάσσει, να αναγγέλλει και να αναδεικνύει τις απαραίτητες ζωογόνες
στάσεις που πρέπει να συνυπάρχουν με τις αρμονικές χαράξεις της απόλυτης σύνεσης. Στις
σελίδες του βιβλίου επισημαίνονται τα επιτεύγματα μιας σπάνιας πέννας, που καθώς
υπηρετούν την προσωπική αποστολή τους παράλληλα απασχολούν την σκέψη και την
προσοχή του αναγνώστη, με τις κοινές ζωτικές αλήθειες τους. Η θεαματική πνευματική
ιχνηλασία πηγάζει από την ευαισθησία του γράφοντος και επιζητεί την ισότητα στην
καθολικότητα του εποικοδομητικού διαλόγου με ανθρώπινα, γνήσια και πηγαία συναισθήματα
προς τον νεαρό τότε Κώστα Ευαγγελάτο. Οι εφέσεις του Ντίνου Χριστανόπουλου υλοποιούν
μια αντιπροσωπευτική εικόνα καθαρότητας. Ενδυναμώνει τις αντιστοιχίες και τις ακολουθίες
των αντιλήψεων μιας άλλης εποχής που ξαναγίνονται αποφασιστικά σύγχρονες και επίκαιρες.''
(Στη photo ο Κώστας Ευαγγελάτος, Σμηνίτης στην παραλία της Καλαμάτας το 1982, την χρονιά που
άρχισε η αλληλογραφία με τον Ντίνο Χριστανόπουλο)
Διεύθυνση: Σκουφά 34, Κολωνάκι, 10672, Αθήνα
Πληροφορίες: e-mail: omirosekdoseis@gmail.com, τηλ.: 6986518225
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
Σας περιμένουμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση.
Γιώργου Λιβανού ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΧΤΗΣ Vaudeville Τheater μια σκηνική σύνθεση για τον έρωτα σε σκηνοθετική επιμέλεια Γιώργου Λιβανού Σίμωνα Πάτροκλου & της Στέλλας Μαρή ΘΕΑΤΡΙΝΩΝ ΘΕΑΤΕΣ 20 ΧΡΟΝΙΑ. 16 χρόνια Studio Κυψέλης
Γιώργου Λιβανού
ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΧΤΗΣ
Vaudeville Τheater
μια σκηνική σύνθεση για τον έρωτα
σε σκηνοθετική επιμέλεια
Γιώργου Λιβανού Σίμωνα Πάτροκλου
& της Στέλλας Μαρή
ΘΕΑΤΡΙΝΩΝ ΘΕΑΤΕΣ 20 ΧΡΟΝΙΑ. 16 χρόνια Studio Κυψέλης
Η αγαπημένη θεατρική ομάδα παρουσιάζει τη νέα της παραγωγή & αυτή την άνοιξη .
Με αφορμή την καθημερινή τριβή στις σχέσεις ενός ζευγαριού , μιας ηθοποιού & ένος δικηγόρου , ξεκινά ένα παιχνίδι εικόνων , μια συζήτηση για τον έρωτα και τη διάρκεια του, την πίστη και την κατάληξη των σχέσεων σήμερα. Μέσα από παραδείγματα από το παγκόσμιο θέατρο προκύπτει ένα συμπέρασμα, διαφορετικό για τον κάθε θεατή για την προσωπική μας αναζήτηση & την ανάγκη να συμπορευτούμε.
Με δάνεια από τις σημαντικές ερωτικές σκηνές του παγκοσμιου θεάτρου απο τους Wild, Anouilh , Giraudoux, Shakspeare, Molliere, Elice, Σολδάτο & Μαρή αλλά και ποίηση της Γώγου και της Μυρτιωτισσας ο έρωτας παρουσιάζεται γυμνος προκλητικός και απαιτητικός.
Σκηνές από τα έργα Ευρυδίκη, Ρωμαίος & Ιουλιέτα, Leonardo's ring, Το πορτρέτο του Ντοριαν Γκρέυ, Η αρκούδα, Σαλώμη, Ντον Ζουαν, Νεράιδα, Ματωμενος γάμος, Όταν ο Παζολίνι συνάντησε το αγόρι που του πρόσφερε το θάνατο, Ταρτούφος κ.α. σε μια μοντέρνα σκηνική σύνθεση.
Μια μοντέρνα προκλητική αλληγορια για το σύγχρονο ανθρωπο με χιούμορ και τρυφερότητα στο πρότυπο του vaudeville theater που οι Θεατρίνων Θεατές εκπροσωπούν επάξια στην Ελλάδα.
Το έργο παρουσιάζεται σε έρευνα - συντονισμό - σκηνικό & φωτισμούς από το Γιώργο Λιβανό
& σκηνοθετική επιμέλεια από τους
Γιώργο Λιβανό Σίμωνα Πάτροκλο
& Στέλλα Μαρή
Μάρτη μέχρι Μάη στο Studio Κυψέλης.
Πρωταγωνιστούν Γιώργος Λιβανός, Μαρία Δρακοπούλου, Σοφία Μπεράτη, Νίκος Χαλατζίδης, Σωτήρης Αντωνίου, Γιώργος Καρατζάς, Έλλη Λορέντη, Φοίβος Καραμπέτσος και στο video wall η Στέλλα Μαρή.
Guest star στο video ο Κωσταντίνος Κωσταντόπουλος
Θεατρολογική ανάλυση 'Αρια Λαδά
χορογραφία Σίμωνας Πατροκλος
σκηνικό -φωτισμοί Γιώργος Λιβανός- Γιώργος Πολυχρονίδης
κοστούμια Vania Alexadrova
Mουσικές επιλογές Γιώργος Λιβανός
video art & teaser Αντώνη Μανδρανή
Φωτογραφίες Θάνος Γεωργίου - Κώστας Βολιώτης
και επικοινωνία Ζωής Τριανταφυλλίδη,
Το Μάρτη στο Studio Κυψέλης
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΑΚΑΤΆΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ .
Το βιβλίο πρόγραμμα της παράστασης κυκλοφορεί από τους Θεατρίνων Θεατές.
Επίσημη trailer:
https://youtu.be/VMioJewz7cg?si=zp7CuypVyd0h6fPM
Studiokypselis.gr
Studio Κυψελης
Σπετσοπουλας 9, Αθήνα 113 61
Προπώληση Ticket servises
https://www.ticketservices.gr/event/studio-kypselis-tou-erota-kai-tis-staxtis/
& στο ταμείο: 210 8819571
Πληροφορίες στο ταμείο του θεάτρου.
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
ΤΡΙΤΗ 24 & 32 ΜΑΡΤΙΟΥ 22.30 μ.μ
ΠΕΜΠΤΗ 16 - 23 & 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ & 7 -14-21 ΜΑΪΟΥ 21.15 μ.μ.
Από το Μάρτη ο έρωτας έρχεται στο Studio Κυψέλης
90 λεπτά χωρίς διάλειμμα
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος 14€
10€ Ατέλειες ΣΕΗ – ΕΕΣ
"ΜΑΝΤΑΜ ΜΑΡΙΑΝΝΑ"
Αθήνα 1967. Ένα έγκλημα, μια δολοφονία αναστατώνει έναν οίκο ανοχής. Η ιδιοκτήτρια του οίκου έχει βρεθεί μαχαιρωμένη. Η αστυνομία καταφτάνει για να βρει ποιος διέπραξε το έγκλημα. Εργαζόμενοι του οίκου αλλά και πελάτες κλειδώνονται στον υπερσύγχρονο οίκο ανοχής μέχρι να βρεθεί ο δράστης. Ο ειδικός ερευνητής της Ελληνικής Αστυνομίας βρίσκει, όχι τον δολοφόνο, αλλά ένα σχέδιο έτσι ώστε να αποδειχτεί ο δολοφόνος. Το σχέδιο μπαίνει μπροστά αλλά δεν πάνε όλα όπως τα περιμένουν. Πρέπει όλοι να περάσουν από διάφορες δοκιμασίες και εμπόδια, πάντα με κέφι, μπρίο και πολύ τραγούδι. Τι σχέσεις είχαν όλοι με την δολοφονημένη ιερόδουλη; Για ποιο λόγο ήθελε ο κάθε ένας να την δει νεκρή;
Η Θεατρική Εταιρεία Replica παρουσιάζει τη νέα, ξεκαρδιστική bar theater κωμωδία του Ανδρέα Αριστοτέλους, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κλειδέρη. Η Replica κλείνει φέτος δεκαπέντε χρόνια και παρουσιάζει μια κωμωδία που θα σας μείνει αξέχαστη. “Μαντάμ Μαριάννα” ,μια παράσταση γεμάτη γέλιο, τραγούδι αλλά και αγωνία. Είσαι έτοιμος να βρεις τον δολοφόνο; Πρόσεχε, μην πεις το τέλος στους φίλους σου!
Κείμενο: Ανδρέας Αριστοτέλους
Σκηνοθεσία: Γιάννης Κλειδέρης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Σωτηρία Τζαμαλή
Φωτογραφίες: Αριστοτέλης Αριστοτέλους
Παίζουν: Ανδρέας Αριστοτέλους, Κατερίνα Παναγιωτοπούλου, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Ελένη Κουκουλάρη, Πολύμνια Μιχαέλα Στεφανάκη, Γιάννης Κλειδέρης
Ακούγεται η Κατερίνα Τσάβαλου
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ - ΘΕΑΤΡΟ LIB'RO
“ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ”
Με μια ρομαντική τρυφερή,συναισθηματική αλλά καθόλου
μελαγχολική με μάλλον ρεαλιστική ματιά αναπτύσσεται η
ιστορία της ηρωίδας[της Γερακίνας μιας φιλολόγου που
‘ερχεται να υπηρετήσει στη Θράκη-γυρω στα 45 μάλλον
ευτραφής]. Κινείται ανάμεσα σε τρεις άνδρες που είναι
πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους.Θίγονται επίκαιρα
κοινωνικά ζητήματα όπως οι Σχέσεις των φύλων,η
απώλεια αγαπημένου προσώπου,ο θάνατος,η φιλία,ο
έρωτας, ο ανεκπλήρωτος έρωτας.
Το κοινό παράλληλα με το ταξίδι της καρδιάς μέσω της
ηρωίδας θα ταξιδεύσει στη Θράκη,στην Κομοτηνή,στη
Σαμοθράκη,θα γνωρίσει την εμπειρία του τρένου,θα
εμπλουτίσει τις γνώσεις του σε λαογραφικά στοιχεία και
αξιοθέατα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος της
περιοχής, θα διασκεδάσει με τους
χαριτωμένους,χιουμοριστικούς διαλόγους .Ένα έργο που
θα μείνει στη μνήμη του κοινού για καιρό.
Θεατρική Διασκευή της νουβέλας της
ΤέσσαςΔουλκέρη,ΕΝΑΣ ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ
ΑΝΔΡΑΣ.εκδ.Παπαζήση.Κυκλοφορεί και το θεατρικό ως
βιβλίο από τις εκδ.ΛΕΙΜΩΝ.
Ανεβαίνει στη ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ LIB’RO, Κυψέλης 15
[ΑΘΗΝΑ] τηλ.6978104737[Κρατήσεις]
Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων[Από 11 Μαρτίου
Κάθε Τετάρτη ‘ωρα 20.00 Avant –premiere – 11.3,18/3 και
01.Απριλιου
Στις 25 Μαρτίου μόνο απογευματινή στις 18.30
Τηλ. Επικοινωνίας 6977852524
Σκηνοθεσία-Κείμενα της ΤΕΣΣΑΣ ΔΟΥΛΚΕΡΗ
-ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ: Μαρία Κολουβού,Γιώργος Δήμου,Μάγια
Ντελέζου,Γιάννης Κουκουβίνος,[Αφηγήτρια ] Λένα
Χερουβείμ.
Video-Art: ΜαρίαΜατσιόλα,ΜουσικήΣύνθεση:George
Rize,Μουσική Επιμέλεια:GeorgeDimou, Χειρισμός
Φώτων:Ορέστης Πουλάκης
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ
Της Τέσσας Δουλκέρη
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Η Γερακίνα είναι καθηγήτρια φιλόλογος, γύρω στα 40 και κάτι, μάλλον ευτραφής,
μέτριο ανάστημα, χαριτωμένη, αλλά και εσωστρεφής. Αποφασίζει να υπηρετήσει σε
σχολείο στην Κομοτηνή. Στο ταξίδι της με το τρένο, γνωρίζει τον γοητευτικό Άγη,
μηχανικό του ΟΣΕ και αναπτύσσεται μεταξύ τους μία δύσκολη σχέση. Αλλά
ξαφνικά έρχεται ..η ανατροπή.Μία νεα γνωριμία με τον Πλάτωνα,ένα νέο
χαριτωμένο ανδρα με χιούμορ ,και αγάπη για τη ζωή.
Στο έργο θίγονται κοινωνικά θέματα, όπως ο έρωτας και ειδικά ο ανεκπλήρωτος
έρωτας, η φιλία, , η σχέση με το σώμα μας, οι σχέσεις των φύλων, η απώλεια, ο
θάνατος. Παράλληλα, τονίζεται η ρομαντική ευχαρίστηση του ταξιδιού με τρένο, ενώ
επίσης προβάλλονται με video-art και γλαφυρή αφήγηση, τα αξιοθέατα, τα
λαογραφικα στοιχεία της Κομοτηνής και γενικότερα της Θράκης, αλλά και τα έθιμα
και οι παραδόσεις της περιοχής.
Ενα ονειρικό ταξίδι γνώσης και αυτογνωσίας, γεμάτο συναισθήματα και τροφή για
σκέψη. Εικόνες και μουσικές που ξεκουράζουν τις αισθήσεις. Μονόλογος, διάλογος
και αφήγηση πλεγμένα αρμονικά, σε μια παράσταση πραγματική "αγωγή ψυχής" για
το κοινό.
Μάγια Ντελέζη ,Ηθοποιός
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
